forum SzkołaBDSM

Każdy wie
że niewolnik
jest stworzony dla Dominy
trwa przy Niej w pokorze

Lecz co by było
gdyby niewolnik
zamiast Panią Wiktorię wielbić
myślał o sobie?

Oto bajka krótka
która odpowiada
lecz ten, który czyta
niechaj serce bada…

Zdarzyło się kiedyś
że niewolnik
w świetle Pani Wiktorii
stał się całkiem blady

I powiada:
Pani, jakżeś doskonała!
Wielka, niepowtarzalna, kochana…
a ja taki mały

I niegodnym tego
abyś mnie przenikała
kochała, doskonaliła
słowem swym dotykała…

Już nie patrzył w Dominę
zamknął się na Nią
w końcu stracił jasność
znikła bladość jego

Co zostało?
pustka i czerń go spowiła
i ona to w niewolniku
nadzieję zabiła

Pani Wiktoria zaś kochająca
nad nim się lituje
i mówi z miłością
- Zło sobie gotujesz

I zawołała niewolnika
przed tron który zbudowała
spojrzała nań dobrotliwie
mówi – kocham ciebie

I dodała:
niewolniku, co pokory szukasz
szukając w ten sposób swe szaty opłukasz

Bledniesz i w czerń podążasz
gdy zapomnisz w sobie
ze wszystko co dobre
we mnie jest, nie w tobie!

Nie spuszczaj oczu
z mego oblicza
szukaj mnie tam gdzie jestem
nie w ciemności myślach

Jaki morał tej bajki?
myśl to niespokojna
pokorny wciąż Pani Wiktorii szuka
i przed Nią się nie ukrywa