Ależ zamiłowanie, wcale się nie dziwię, że żona tego nie podziela i nie wiem, która Pani by chciała taką sisi, która się zatrzymała w rozwoju, chyba, że lubi duże niemowlę przez 24/7/365, ale z tego co relacjonujesz to nie wiadomo czego chcesz, co jasne w regresie, czy jesteś suczka, czy sisi, czy dzieciątko, masz nie w pełni rozwiniętą osobowość. Gdzie utylizujesz te wszystkie pampersiątka i ile to kosztuje w skali roku? Jak to jest z pracą zawodową, chyba nie coś robisz poza łóżeczkiem? Zapewne doza tajemniczości i strachu pogłębia ten fetysz, jak w ekshibicjonizmie. Nie lepiej żonie kupić piękny naszyjnik, uzgodnić, że będzie się odwiedzać kurtyzańską mamusię od czasu do czasu na kupkę, za którą się samemu zapłaci. Co Pani Domu na to? Z drugiej strony, która mądra kobieta by na to pieniądze marnowała, a może masz bardzo dominującą żonę, bo na to wygląda i stosujesz taką gierkę na wstrzymanie orgazmu. Ale jak się domyślam, nałóg wciąga, bo łatwiej być ułomną. Problem z akceptacją wynika z tego regresu, gdy druga strona chce widzieć zmiany. Nie zamierzasz być ponoć wiecznie w pieluchach, ale jesteś oporną na postęp i altruizm. Żona musi spełniać jakąś rolę w tej całej socjometrii, pewnie karmi i jak coś powie, to jest płacz. Wszystko przenośnia. Bądźmy poważni w sprawach poważnych i ujrzyjmy wagę tych spraw, nie zasłaniajmy się pieluchą. Sisi, gdyby zrobiła w spódniczkę dostałaby karę, natomiast ktoś wzmacniał takie upodobania dorosłego dziecka, bo na czymś mu zależało i się dostosowywał całkiem tej perwersji. Nie na tym to polega. Mam tu na myśli komercyjne usługi. Nie mam nic przeciwko takim działalnościom i jest to dla mnie zrozumiałe, że teraz dominuje zmieszane z nostalgią zniechęcenie. Gdybyś pozwolił się komukolwiek wdrożyć w szerszym spektrum, mogłoby być inaczej, byś wyszedł na prostą i mógłbyś ten fetysz jednocześnie realizować jako element danej koncepcji dominy, w granicach, a tak rozjeżdża się to. Nie pisz, że tego nie potrzebujesz, bo nie chodzi o to personalne, tylko o sam temat i pewną refleksję.