Cześć,
proszę o radę bardziej doświadczone dziewczyny.
Mam problem z akceptacją swoich pragnień seksualnych.
Mój chłopak, z którym jestem od trzech lat, jest dominujący. Ja zawsze lubiłam romantyczny seks, źle patrzyłam na BDSM, który kojarzył mi się z poniżeniem i słabością. Chłopak wiele razy bezskutecznie próbował mnie przekonać (jednak nigdy mnie do niczego nie zmuszając), abym była uległa. Postanowiliśmy, że spróbujemy czegoś małego, więc zaczęliśmy od opaski na oczy i obroży. Kiedy złapał mnie za ręce, dostałam ataku paniki.
Ostatnio podczas seksu dał mi klapsy, co doprowadziło do późniejszej rozmowy na ten temat. Bardzo ciężko było mi przed nim i przed sobą przyznać, że podobało mi się to. Jak zaakceptować☠,to, że takie rzeczy mogą mi się podobać, jeśli mam do nich tak negatywny stosunek? Nie potrafię tego ogarnąć emocjonalnie i bardzo źle się z tym czuję. Boję się, że mogę lubić BDSM, a to mnie przeraża.
Czy też miałyście problem z zaakceptowaniem tego u siebie? Jak to przebiegało? Jak spojrzeć na to jak na coś dobrego i nie stracić do siebie szacunku?
Z góry dziękuję za wszystkie rady i pozdrawiam
proszę o radę bardziej doświadczone dziewczyny.
Mam problem z akceptacją swoich pragnień seksualnych.
Mój chłopak, z którym jestem od trzech lat, jest dominujący. Ja zawsze lubiłam romantyczny seks, źle patrzyłam na BDSM, który kojarzył mi się z poniżeniem i słabością. Chłopak wiele razy bezskutecznie próbował mnie przekonać (jednak nigdy mnie do niczego nie zmuszając), abym była uległa. Postanowiliśmy, że spróbujemy czegoś małego, więc zaczęliśmy od opaski na oczy i obroży. Kiedy złapał mnie za ręce, dostałam ataku paniki.
Ostatnio podczas seksu dał mi klapsy, co doprowadziło do późniejszej rozmowy na ten temat. Bardzo ciężko było mi przed nim i przed sobą przyznać, że podobało mi się to. Jak zaakceptować☠,to, że takie rzeczy mogą mi się podobać, jeśli mam do nich tak negatywny stosunek? Nie potrafię tego ogarnąć emocjonalnie i bardzo źle się z tym czuję. Boję się, że mogę lubić BDSM, a to mnie przeraża.
Czy też miałyście problem z zaakceptowaniem tego u siebie? Jak to przebiegało? Jak spojrzeć na to jak na coś dobrego i nie stracić do siebie szacunku?
Z góry dziękuję za wszystkie rady i pozdrawiam