Załóżmy, awangarda w sztuce, to też awangarda w zachowaniu, ale klasyka zdecydowanie kieruje się do wewnątrz bazująć na trwałości. W średniowieczu, jak i wcześniej, codzienny strój miał służyć około 20, 30 lat, a czasem nawet przeżywał człowieka. To samo tyczy się narzędzi, które człowiek tworzył. Awangarda to kopia, daleka od odwzorowania, ponieważ twórca przeszedł zbyt wiele transformacji, by zachować czystość formy, odwołuje się więc do kwestii elementarnych. W klimacie zasadniczo panują awangardowe zasady, czy to w stylu wiktoriańskim, czy innej eklektyce, mieszane są urywkowe obrazy wrażeń.
Czasem ta dynamika wydobywa fragment, jakąś cząstkę źródłową.
Czasem ta dynamika wydobywa fragment, jakąś cząstkę źródłową.