Myślę, że dla większości to zabawa, faktycznie jest to ludoterapia, potrzeba bycia dzieckiem w zabawianiu się sobą i innymi, po to, by wypracowywać pewną przestrzeń oraz nadrobić dziecinstwo pełne niedostosowanych do wieku wymogów. To nadrabianie trwa już raczej do końca życia, bo jak to się mówi, człowiek kształtowany jest za młodu. Kto dojrzał do pełni odpowiedzialności i ryzyka, ten będzie selektywniejszy w podejściu do siebie i ludzi. Partnerstwo jest również odmianą zabawy,jak umawianie się na praktyki.