Z tego co rozumiem przez hedonizm, to dążenie do osiągania przyjemności.
Ale również, traktowanie przyjemności jako cel naszego bytu.
Postrzegam hedonizm jako przesadny, bo kosztem czegoś lub kogoś.
Jest to też pewna forma pasożytnictwa.
Hedonizm etyczny (posiłkując się definicją) bazuje na założeniu, że ludzie powinni też zmierzać do szczęścia / satysfakcji, gdyż jest to "etycznie dobre".
Pisząc o satysfakcji poprzez poznanie nas samych.
Nie mam na myśli przyjemności jako celu.
Chodzi mi o satysfakcję, która płynie z dobrze spożytkowanego czasu.
Może to być praca, efekt pracy, zrozumienie tego co nas otacza, duchowość, filozofia.
Natomiast szukanie satysfakcji, szczęścia, nigdy nie może być celem samym w sobie.
Powinno to wynikać z tego co robimy.
Jeżeli znamy siebie, żyjemy zgodnie z nami to będziemy szczęśliwi.
Albo po prostu, na odpowiedniej drodze.
Ale również, traktowanie przyjemności jako cel naszego bytu.
Postrzegam hedonizm jako przesadny, bo kosztem czegoś lub kogoś.
Jest to też pewna forma pasożytnictwa.
Hedonizm etyczny (posiłkując się definicją) bazuje na założeniu, że ludzie powinni też zmierzać do szczęścia / satysfakcji, gdyż jest to "etycznie dobre".
Pisząc o satysfakcji poprzez poznanie nas samych.
Nie mam na myśli przyjemności jako celu.
Chodzi mi o satysfakcję, która płynie z dobrze spożytkowanego czasu.
Może to być praca, efekt pracy, zrozumienie tego co nas otacza, duchowość, filozofia.
Natomiast szukanie satysfakcji, szczęścia, nigdy nie może być celem samym w sobie.
Powinno to wynikać z tego co robimy.
Jeżeli znamy siebie, żyjemy zgodnie z nami to będziemy szczęśliwi.
Albo po prostu, na odpowiedniej drodze.