To zgodność woli z autorytetem. Jest coś takiego jak cień personalny, na poziomie psychiki można to nazwać archetypami i ich spójnością, można też nazwać autonomiczną osobowością. Człowiek świadomie kierując swym życiem wcale świadomy nie jest, między ego a nieświadomością dużo się dzieje.
Zaglądanie do ego i psychoanaliza nie były takie naiwne, zaglądały w plan życia. Dziś to się ukrywa, co jest poznawczo trudne do uchwycenia.
Dziwne połączenia z dzieciństwa, tzw. konflikty emocjonalne blokują swobodny rozwój, z tego robią się uzależnienia i zachowania reaktywne. Zamiast wglądu we wnętrze, każdy szuka odpowiednika dla reakcji, która znów się dzieli szukając bodźców.
Zaufanie jest fikcją. Jest rodzaj komfortu wewnętrznego, czym człowiek emanuje do świata i każdy odbiór tej emanacji to sztuka z głowy. Człowiek szuka archetypów.
Zaglądanie do ego i psychoanaliza nie były takie naiwne, zaglądały w plan życia. Dziś to się ukrywa, co jest poznawczo trudne do uchwycenia.
Dziwne połączenia z dzieciństwa, tzw. konflikty emocjonalne blokują swobodny rozwój, z tego robią się uzależnienia i zachowania reaktywne. Zamiast wglądu we wnętrze, każdy szuka odpowiednika dla reakcji, która znów się dzieli szukając bodźców.
Zaufanie jest fikcją. Jest rodzaj komfortu wewnętrznego, czym człowiek emanuje do świata i każdy odbiór tej emanacji to sztuka z głowy. Człowiek szuka archetypów.