...w femdom.
Chodzi o fenomenologię języka, czyli sensu aktów mowy w połączeniu z żeńską energią. Dobrodusznej władzy.
Intencjonalność i sprawczość to cechy paradygmatu wymiany mocy. W femdomowym stylu czasem więcej miejsca zajmuje działanie wypływające z milczenia, ale to język jest sztuką introspekcji.
Sposób budowania napięcia, teatr cieni, lingwistyczne dygresje, role mniej jub bardziej przyjemne, w które Ty wcielasz się umysłem, zatracając tożsamość, lub ją wywabiasz z plam EGO.
Nie jest kwestią jedynie słusznej wiary, iż na początku było, jest i będzie Słowo. Na pewnym etapie życia Femdom, pojawia się Słowo w relacji partnerskiej, jako logia. Jej nadaje się status równoważności, nie zaś narzędzia do ekspresji. Związek z wyrocznią jest rzeką płynności, na której dryfujesz, lub w niej zatapiasz się. Umysł jest wiosłem, a sam jesteś podległy fali i urokowi przyszpilonego wiatru. Możesz jednak czekać na zmianę aury jak na oklaski.
Owszem, jest pewną tradycją przygwożdżenie do Prawdy, którą po raz pierwszy nasycisz ucho i nakarmisz członki,- tak, by metajęzyk tętnił potencjałem posłuszeństwem każdej komórki. Ten rezonans mówi sporo o pochodzeniu i celowości istnienia w świecie Femdom.
Tu, każdy przedmiot, jest fetyszową wersją Wyrazu. Nie zaś odwrotnie, przyklepane po męsku. Tu się łuska i rzeźbi. Z niczego.
Będąc wnęką w planie bryły masz prawo zasilać zasobami swe Źródło.
Bezkształtności.
Co z migami i tajnymi rozkazami zaszyfrowanymi w kamiennej macierzy? Dostąpią wszystkiego poza, poza luką w konstrukcie, którym musisz nasiąkać jak gąbka płaczu. Każda kropla nasączenia wzmoże absorbcję Przekazu.
Wyższego z pierwotności.
Ale nic z tych rzeczy ...zwierzęcych. Raczej Echa przygłuszającego pojmowanie. I język uniwersalizmu.
Może to Wszechświat, a może tylko moje oko.
Chodzi o fenomenologię języka, czyli sensu aktów mowy w połączeniu z żeńską energią. Dobrodusznej władzy.
Intencjonalność i sprawczość to cechy paradygmatu wymiany mocy. W femdomowym stylu czasem więcej miejsca zajmuje działanie wypływające z milczenia, ale to język jest sztuką introspekcji.
Sposób budowania napięcia, teatr cieni, lingwistyczne dygresje, role mniej jub bardziej przyjemne, w które Ty wcielasz się umysłem, zatracając tożsamość, lub ją wywabiasz z plam EGO.
Nie jest kwestią jedynie słusznej wiary, iż na początku było, jest i będzie Słowo. Na pewnym etapie życia Femdom, pojawia się Słowo w relacji partnerskiej, jako logia. Jej nadaje się status równoważności, nie zaś narzędzia do ekspresji. Związek z wyrocznią jest rzeką płynności, na której dryfujesz, lub w niej zatapiasz się. Umysł jest wiosłem, a sam jesteś podległy fali i urokowi przyszpilonego wiatru. Możesz jednak czekać na zmianę aury jak na oklaski.
Owszem, jest pewną tradycją przygwożdżenie do Prawdy, którą po raz pierwszy nasycisz ucho i nakarmisz członki,- tak, by metajęzyk tętnił potencjałem posłuszeństwem każdej komórki. Ten rezonans mówi sporo o pochodzeniu i celowości istnienia w świecie Femdom.
Tu, każdy przedmiot, jest fetyszową wersją Wyrazu. Nie zaś odwrotnie, przyklepane po męsku. Tu się łuska i rzeźbi. Z niczego.
Będąc wnęką w planie bryły masz prawo zasilać zasobami swe Źródło.
Bezkształtności.
Co z migami i tajnymi rozkazami zaszyfrowanymi w kamiennej macierzy? Dostąpią wszystkiego poza, poza luką w konstrukcie, którym musisz nasiąkać jak gąbka płaczu. Każda kropla nasączenia wzmoże absorbcję Przekazu.
Wyższego z pierwotności.
Ale nic z tych rzeczy ...zwierzęcych. Raczej Echa przygłuszającego pojmowanie. I język uniwersalizmu.
Może to Wszechświat, a może tylko moje oko.