Czy nie jest tak, że pod osłoną nocy kryje się dzień?
Co znajduje się więc pod samą relacją z protokołem pełnego oddania? Czy istnieją szersze kryteria wobec drogi uznania życiowego cyklu wymiany mocy?
Kilka pytań wprowadzających i inicjujących rozważania o tym, co jest głębiej pod pokrywką...chodzi raczej o to, co wykracza poza funkcjonalność i przeistacza się w sens istnienia a nawet kontrowersję.
Zacznijmy od odrzucenia mitu miłości i skończmy na skali żywotności, emanacji i odmładzającej rutynie.
Wprawa, to to, co odradza praktyczną nadzieję, która umiera w nielogicznych konwenansach.
Wchłanianie tożsamości i wychodzenie ponad ego.
Przesłanie, czyli nasz osobisty przekaz, który może zaistnieć w konfiguracji bez złudzeń.
Wymazanie stygmatów myśli na rzecz potencjału dzielenia mocy.
Rozpoznanie mechanizmów symbolicznej władzy i odrzucenie roli błyskotliwej ofiary.
Połączenie z wizją przyszłości.
Gdy potrzeba staje się niepotrzebna....zostaje Master - slave. Kompozycja.
Co znajduje się więc pod samą relacją z protokołem pełnego oddania? Czy istnieją szersze kryteria wobec drogi uznania życiowego cyklu wymiany mocy?
Kilka pytań wprowadzających i inicjujących rozważania o tym, co jest głębiej pod pokrywką...chodzi raczej o to, co wykracza poza funkcjonalność i przeistacza się w sens istnienia a nawet kontrowersję.
Zacznijmy od odrzucenia mitu miłości i skończmy na skali żywotności, emanacji i odmładzającej rutynie.
Wprawa, to to, co odradza praktyczną nadzieję, która umiera w nielogicznych konwenansach.
Wchłanianie tożsamości i wychodzenie ponad ego.
Przesłanie, czyli nasz osobisty przekaz, który może zaistnieć w konfiguracji bez złudzeń.
Wymazanie stygmatów myśli na rzecz potencjału dzielenia mocy.
Rozpoznanie mechanizmów symbolicznej władzy i odrzucenie roli błyskotliwej ofiary.
Połączenie z wizją przyszłości.
Gdy potrzeba staje się niepotrzebna....zostaje Master - slave. Kompozycja.