Właśnie z tego powodu, filozofia w każdej swej formie przewyższa empirię, gdyż owa zawiera się w samej sobie.
To, co wyróżnia relację opartą na wymianie władzy, jest wzniesienie się ponad zastane paradygmaty kultury i tworzenie wyższych standardów normatywnych relacji. Mam tu na myśli tę jasność i klarowność, które odkrywają się poprzez studium relacji.
BDSM jest także przestrzenią wolnej myśli i meta- umów w znaczeniu symboliki władzy. To także dyskurs w praktyce z punktu homo liber- artysty wyzwolonego z bezzasadnych rygorów.
Czy więc pierwsza kantowska zasada imperatywu kategorycznego jest jednocześnie przejawem klimatycznej autonomii z perspektywy wymiany władzy? Czy te formuły mają na gruncie klimatu swoje pragmatyczne odniesienia?
To, co wyróżnia relację opartą na wymianie władzy, jest wzniesienie się ponad zastane paradygmaty kultury i tworzenie wyższych standardów normatywnych relacji. Mam tu na myśli tę jasność i klarowność, które odkrywają się poprzez studium relacji.
BDSM jest także przestrzenią wolnej myśli i meta- umów w znaczeniu symboliki władzy. To także dyskurs w praktyce z punktu homo liber- artysty wyzwolonego z bezzasadnych rygorów.
Czy więc pierwsza kantowska zasada imperatywu kategorycznego jest jednocześnie przejawem klimatycznej autonomii z perspektywy wymiany władzy? Czy te formuły mają na gruncie klimatu swoje pragmatyczne odniesienia?