Chętnie skupię się na powyższych sytuacjach i tematach nieco zaciemnionych:
O monologu, także wewnętrznym...często o D/s -sumieniu. Submisywny monolog...czyż on nie jest lustrem prawdziwej dominacji i jej przepływu poza wyartykułowaną rzeczywistością potrzeb?
O wymianie literalnej we dwoje, alchemii myśli i ich dwutorowym przepływie...o niewypowiedzianych kontraktach i opartych na nich treściach.
O sensie dyskusji w środowisku i konfrontowania poglądów.
Zastanawia mnie, czy skłonność do rozmów, przekazywania myśli ma jeszcze wartość sprawczą?
Gotyk lubi kierować się do wewnątrz, ale bez konstruktów języka, czy ujrzy światło?
Umysł i Słowo zaklęte w klimacie...
O monologu, także wewnętrznym...często o D/s -sumieniu. Submisywny monolog...czyż on nie jest lustrem prawdziwej dominacji i jej przepływu poza wyartykułowaną rzeczywistością potrzeb?
O wymianie literalnej we dwoje, alchemii myśli i ich dwutorowym przepływie...o niewypowiedzianych kontraktach i opartych na nich treściach.
O sensie dyskusji w środowisku i konfrontowania poglądów.
Zastanawia mnie, czy skłonność do rozmów, przekazywania myśli ma jeszcze wartość sprawczą?
Gotyk lubi kierować się do wewnątrz, ale bez konstruktów języka, czy ujrzy światło?
Umysł i Słowo zaklęte w klimacie...