forum SzkołaBDSM

Chętnie skupię się na powyższych sytuacjach i tematach nieco zaciemnionych:

O monologu, także wewnętrznym...często o D/s -sumieniu. Submisywny monolog...czyż on nie jest lustrem prawdziwej dominacji i jej przepływu poza wyartykułowaną rzeczywistością potrzeb?

O wymianie literalnej we dwoje, alchemii myśli i ich dwutorowym przepływie...o niewypowiedzianych kontraktach i opartych na nich treściach.

O sensie dyskusji w środowisku i konfrontowania poglądów.

Zastanawia mnie, czy skłonność do rozmów, przekazywania myśli ma jeszcze wartość sprawczą?

Gotyk lubi kierować się do wewnątrz, ale bez konstruktów języka, czy ujrzy światło?

Umysł i Słowo zaklęte w klimacie...

Łowy nie gwarantują zdobyczy, łowy bez zdobyczy nie przeczą łowom.
A i zdobycz nie zawsze będzie tym co było oczekiwane.
Zanim rozważymy czy rozmowa i przekazywanie myśli ma wartość sprawczą, trzeba zadać sobie pytanie; co powoduje że tego szukamy?
Znając odpowiedz na to pytanie, będziemy wiedzieć co wytacza tą drogę i jaką dla nas ma to wartość.

Jak nie monolog, to replika...

Język jest przejawem ewolucyjnym, nie jest związany z intencją ani wolą, choć ku temu bywa także wykorzystywany.
To symbol strukturalnej złożoności i pewnego zaawansowania w myśleniu.

To to, z czym nauka i technologia wciąż przegrywa. Przegrywa z procesem dziejowym utrwalonym w jasnej symbolice przetrwania.

Są więc znaki energetycznej wymiany w świecie zwierząt- pra- i -protomowa naśladowcza...kody duszy także.

W porządku naturalnym dominacja nie była tabu, kto wie, czy język nie był niszą bezpieczeństwa i stabilizatorem.

Inna stroną, fenomenologiczną jest to, że język wychodzi z funkcji jako Jakość, Jestestwo, Urzeczywistnienie - dzięki strukturze jego istnieje to, co powszechne.

Przeszedł więc drogę jednostkowo- anatomiczną ku pełnej przestrzeni dla ludzkości, w której to Człowiek się zawarł.

Zastanawiasz się na sensem przekazywania myśli, czy ma to jeszcze wartość sprawczą.
A nie jest wolą i intencją bu go używać do przekazywania myśli w konkretnym celu?

Już nie.


Ta podróż przez anatomię już się zakończyła.