forum SzkołaBDSM

Jakie są Wasze granice, czego już próbowałyście?

Ja często bawię się z moją dziewczyną w Pana i suczkę. Ubieram jej obrożę biorę smycz i wyprowadzam na dwór na siku. Tak poza tym często robimy sobie złoty deszczyk pod prysznicem

A próbował ktoś sikania do odbytu partnerki? Jest to bezpieczne itp?

Słyszałem już o lewatywach z piwa, więc z pissu myślę że w 100% - a przynamniej ta z którą to robiłem nie narzekała...

ja strasznie nie lubię pissu ale jeśli Pan tego wymaga, to staram się mimo wszystko spełnić jego wymagania. Chodzi mi tutaj o bycie jego pisuarem czy obmywanie się jego moczem.

miałam też ograniczony dostęp do toalety - tylko 3 razy dziennie i to o okreslonych godzinach. Jest to trudne zadanie zwlaszcza jeśli jem i pije tylko rzeczy moczopedne.

Twój Pan chyba specjalnie Ci takie daje...

Lewatywy z piwa to bym raczej unikał. Pamiętajcie o tym, że w piwie są drożdże! Z sikaniem w tyłek i w cipkę jest tak, że nie ma żadnych przeciwwskazań, ponieważ mocz jest totalnie sterylny, a poza tym z reguły nie ma go w pęcherzu aż tyle, żeby mogło to komuś lub czemuś zaszkodzić Piss jest super generalnie, ale trzeba się przemóc, a potem polubić. Ja uwielbiam - w obie strony!

tak z pewnością masz racje daniello887. To jest raczej pewne na 100% ze moj Pan daje mi takie jedzenie i picie specjalnie po to żebym miała utrudnione życie. Poza tym jest to dla mnie bardzo ponizające. A o to tutaj przecież chodzi.

Dokładnie. A powiedz mi czy to nie jest tak że z czasem się do tego przyzwyczajasz (a może i nawet zaczynasz lubić piss)?

jak najbardziej tak, przyzwyczaiłam się do tego ale to nie znaczy ze przestało to być dla mnie poniżające. Bądz co badz muszę utrzymywać mocz przez długi czas a jak popuszcze przy obcych to jest straszny wstyd.

Pół biedy jak popuszcze tylko przy Panu ale jak potem wrócić do domu, w mokrej bieliznie, spodniczce lub sukience - Jak wychodze to tylko takie stroje wolno mi na sobie mieć.

Nie, chyba nigdy nie polubię piss. Jak Pan tego wymaga to w porządku, wypije połknę itd ale chyba nigdy nie polubię.

Moim zdaniem to nie jest tak, że można polubić piss. Albo się lubi, albo się nie lubi. Ja lubię

Wydaje mi się wręcz przeciwnie. To tak jak z różnymi innymi rzeczami na świecie. Może kiedyś nie lubiłeś np. szczypiorku a teraz po latach nie możesz bez tej odrobiny rośliny zjeść np. kanapki na śniadanie. I tak samo jest z moczem, aktualnie brzydzę się tego, ale jestem w stanie poświęcić się dla mojego Pana, bo wiem ze on to uwielbia. Krzywię się w myślach i wole żeby to się jak najszybciej skończyło ale trzymam dobrą minę do zlej gry / badz co badz wszystko dla mojego Pana On doskonale wie ze nie znoszę tego ale jak uda mi się wypełnić to określone zadanie to jest ze mnie szalenie dumny.
Kto wie może po pewnym czasie zmienię zdanie co do tego napoju. Nie mówię ze nie. W końcu zmieniamy się przez całe życie.

Zdaje sobie sprawę ze to może głupi przykład ale wydaje mi się ze dobrze objaśnia o co mi chodzi

To chyba dobry przykład żeby objaśnić innym jak to działa. Rzeczywiście picie pissu pewnie nigdy nie będzie dla Ciebie czymś o czym marzysz ale pewnie do zabaw z pissem się z czasem przekonasz. Swoją drogą to musi być mega podniecające kiedy wracasz "mokra" do domu.

Moje doświadczenie pokazuje coś innego, ale spierać się nie będę Przyzwyczajenie to jedno, polubienie to zupełnie inna bajka. I nie mówimy o szczypiorku, którego się nie lubiło w dzieciństwie To, że czegoś się w dzieciństwie nie lubiło, a teraz tak, jest związane ze zmianą odbierania smaków w okresie dojrzewania. Jednak faktycznie badań naukowych nad tym fenomenem nie prowadziłem, więc równie dobrze może być tak jak mówisz
PS. Swoją drogą szczypiorek rzondzi

Miło mi to słyszeć daniello887 ze podzielasz moje zdanie. Dlatego właśnie napisałam ze możliwe ze może zmienię kiedyś zdanie. Tak to fakt, jest podniecające ale też MEGA poniżające.

W pewnym sensie masz racje, ale tak jak pisałam wcześniej szczypiorek jest tylko przykładem. To tak jakbyś oglądał jakiś film po raz któryś z rzedu, na początku nie mogłeś strawić fabuły filmu, aktorów w nim grających ale po pewnym czasie kiedy znowu leci w telewizji zauważasz w nim coś zupełnie nowego. Może chodzi o fabułę - bo po analizie stwierdzasz: no dobrze, może rzeczywiście to ma sens, może chodzi o aktorów - bo widziałeś inne filmy w ktorych oni grali i zacząłeś ich lubić albo z jakiegoś innego jeszcze powodu.
Ale przyzwyczajając się do czegoś możesz to jednocześnie polubić. Wydaje mi się ze to bardzo prosta droga do tego żeby coś polubić.

Zresztą nie wiem, tak przynajmniej mi się wydaje.

Bardzo trudno rozstrzygnąć. Nie ma na ten temat badań, a nasze przemyślenia też są raczej ulotną sprawą. Ja się cieszę, że mi piss sprawia frajdę po prostu