forum SzkołaBDSM

Witamy.Sama nie wiem od czego zacząć.Jestem 38 letnią mężatką.Mam dwoje dzieci dzieci i jestem jak to mówią"puszysta"(chociaż walczę z tym).Odkąd pamiętam potrzebowałam dużo seksu.Niestety tu się z mężem nie dopasowaliśmy.Mąż od dość dawna kocha się ze mną raz na dwa miesiące i trwa to dosłownie 5 min a ja potrzebuję dużo,długo.Od jakiegoś czasu czuję się strasznie pogubiona bo zaczęły mnie podniecać filmy BDSM.On o tym nie wie bo gdy znalazł u mnie kulki to stwierdził,że jestem pojeb...A ja zawsze lubiłam mieć związane ręce,czuć ciagniecie za włosy i lekki ból.Ostatnio chodzę cały czas mokra bo nie mogę przestać myśleć o rò,żnych sytuacjach,które chciała bym przeżyć.Nie jestem typem kobiety,ktora sypia z innymi ale czuję,że dłużej już nie dam rady.To mnie zabija.Nie potrafię żyć bez tego czego pragnie moje ciało.Mam nadzieję,że mnie nie zhejtujecie bo bardzo dużo mnie odwagi kosztowało napisanie tutaj.Z jednej strony przeraża mnie to czego pragnę a z drugiej chcę tego coraz mocniej.

A co tu hejtować? Sex to sfera w której można a nawet trzeba się rozwijać. Nie uciekaj od problemu, podejmij próbę rozmowy z mężem. Trzeba rozmawiać, jednak nic na siłę a co do parterów na boku. Wiesz jest 21 wiek i niech ten/a który/a był/a wierny/a zrzucić kamieniem. Myślę że zbyt duży kopiec nam by tu się nie nazbierał.

odezwij się na email piotrek.dls@wp.pl

Super, że napisałaś o tym, co czujesz. Kiedy człowiek wie, jakie ma potrzeby, to jest już w połowie drogi do ich zaspokojenia. Nie bój się iść dalej tą drogą. To nie tylko Twoje ciało tego pragnie, jeszcze bardziej pragnie tego Twoja dusza. Jesli chcesz pogadać, to pisz do mnie kwiatmaku@op.pl. Jestem uległa, może będę mogła Cię wesprzeć. Pozdrawiam serdecznie

Witaj,
Zacznę od rozczarowania tym co napisał TenTyp,co ma XXI wiek do wierności? Chyba nigdy nie kochałeś, lub jesteś egoista patrzącym tylko na swoją przyjemność, skoro zdrada to dla Ciebie norma..

Wracając do tematu, myślę że rozmowa to podstawa związku, obecnie ludzie mają duzy problem z komunikacją między sobą. Powiedz mężowi o sowoch pragnieniach, oczekiwaniach, jak to widzisz, czego potrzebujesz. Niech wie że to nie żarty, a poważna rozmowa. Dwa że może jego coś blokować, warto poznać zdanie drugiej strony, później zobaczycie, może wasze oczekiwania mocno są rozbieżne?

Excelsior i o to mamy pierwszy kamień. Skoro uważasz że zdrada nie jest powszechnym zjawiskiem, to poprostu mało o życiu jeszcze wiesz. Kochałem i byłem Kochany jednak jesteśmy tylko ludźmi. Prędzej czy później któraś strona w gorszym momencie w związku będzie szukać pocieszenia. I możemy tu rozwijać moralne monologi co nie zmieni prawdy. Ale tak jak pisałem wcześniej i tak Jak pisze Excelsior autorka postu powinna zacząć od szczerej rozmowy.

Rozmowa tu nic nie da.On nie rozumie moich potrzeb.Uważa,że to czego potrzebuję jest nienormalne a ja bez tego tak bardzo się męczę..

A może napisz do męża list, w którym opiszesz swoje fantazje. Komunikacja to podstawa każdego związku, a w szczególności relacji BDSM. Zdrada nie jest rozwiązaniem pozbawionym konsekwencji. Oboje będziecie cierpieć. Ale jest dużo relacji między ludźmi, którzy są w związkach emocjonalnych(małżeńskich, partnerskich), ale swoje potrzeby seksualne realizują poza tymi związkami. Mnie osobiście jest sobie to trudno wyobrazic, ponieważ relacja D/s jest głęboka i jak najbardziej emocjonalna, więc chyba trzeba być poliamorycznym, żeby dobrze się w takim układzie czuć.

Do Niego nic nie dociera.Jest zimny i nie potrzebuje seksu.Od kilku lat nawet nie śpimy ze sobą.Odkąd zaczęłam czuć tak silną ochotę na seks ostrzejszy czuję się jak jakaś szmata ale i tak tego pragnę.

No to tam wyżej kolega z Piotrek podrzucił kontakt do siebie,) Ci pseudo "moralni" mogą pominąć ten post, zawsze punkt widzenia jest zależny od punktu siedzenia. I dobrze się komentuje jak, u nas jest spoko. Rozumiem Cię i skoro uważasz że podjęłaś wszystkie już próby to nie masz na co czekać .

To nie chodzi o to,że chcę się puścić bo mi się nudzi.Po prostu już nie daję rady psychicznie.Napisanie tego postu było dla mnie bardzo trudne ale czuję,że to jest jakiś przełom.

Nie wiem co Ci poradzić. Przede wszystkim może zacznijmy od tego, że bdsm nie jest nienormalne. Takie fantazje ma wiele osób. Może warto z mężem o tym porozmawiać. Przecież tak naprawdę też miałby z tego korzyść (=świetny seks). Czy zawsze tak byliście seksualnie niedopasowani? Związek czy małżeństwo to też powinna być gra do jednej bramki w tej sferze. Może jest coś co jego kręci? Być może popracować w ogóle nad komunikacją w związku, bo nie wygląda to za dobrze (z tego co piszesz).

Z tego co mogę Ci polecić.... poczytaj, pogadaj z ludźmi, poznaj swoje potrzeby i oczekiwania w tym względzie. A potem dopiero podejmuj decyzje.

pozdrawiam!

Tak na prawdę tylko na początku małżeństwa było ok a to już 19 lat minęło.Teraz ja pragnę wiele a on niczego.

Jestem w stanie zrozumieć Twoje rozterki .Mam podobny problem .Od dość dawna kręcą mnie zabawy analne .Korki ,strapon , fisting .Na samą aluzję że można coś włożyć w dupkę słyszę od partnerki że to obrzydliwe . A klasycznie parę razy w miesiącu zupełnie jej wystarcza .Mam sporo zabawek które trzymam pod kluczem .Byłaby awantura .A ja chcę więcej .Póki co zabawiam się sam .Ale co to za przyjemność

Jestem w stanie zrozumieć Twoje rozterki .Mam podobny problem .Od dość dawna kręcą mnie zabawy analne .Korki ,strapon , fisting .Na samą aluzję że można coś włożyć w dupkę słyszę od partnerki że to obrzydliwe . A klasycznie parę razy w miesiącu zupełnie jej wystarcza .Mam sporo zabawek które trzymam pod kluczem .Byłaby awantura .A ja chcę więcej .Póki co zabawiam się sam .Ale co to za przyjemność

Nasza seksualność ewoluuje razem z wiekiem. Jak człowiek był młody to wystarczył mu najzwyklejszy seks i był szczęśliwy. Jak to mówią apetyt rośnie w miarę jedzenia (chociaż nie u wszystkich). Ja odkryłem w sobie pociąg do BDSM po 30. Moja żona tego nie rozumie i dlatego spotykam się z uległymi kobietami za jej plecami (chociaż bym wolał robić to z nią) Z doświadczenia wiem, że nie da się tego powstrzymać, to jest dużo silniejsze od człowieka i uzależnia jak narkotyk.

Mamy jedno życie i ja będę zawsze zwolennikiem korzystania z niego na 100%. Zawsze ważna jest rozmowa ale jeśli ona nie przynosi efektów to trzeba czasami wybrać siebie. Są różne sytuacje zwłaszcza te gdzie duża role grają dzieci, nie da się zestawić ich dobra z własnym "Ja" wybory są różne. Jednak życie jedno, można być męczennikiem lub wybrać opcję pośrednia.

Zastanów się z czego wynika brak zainteresowania seksem w waszym związku, bo brutalna prawda jest taka że albo mąż powinien się wybrać na badania i sprawdzić czy nie ma problemów zdrowotnych (niski poziom testosteronu) czy może ma kogoś już na boku. Wiem że to brzmi strasznie jednak czasami trzeba zmierzyć się z brutalną prawda by iść dalej. Pamiętaj że żyjesz tu i teraz i co by moralne "powódki" nie sugerowały to życie jest życiem i pisze różne scenariusze.

Naturalne potrzeby twojego ciała i umysłu . Gg72090945. Możemy o tym porozmawiać.

Cześć

Przyznam Ci Zagubiona38 że jeśli nie spełnisz swoich pragnień poprzez Twojego męża lub inny sposób to będą one w Tobie narastać. Jeśli do Twojego nie dotrą Twoje potrzeby po jakimś czasie zaczniesz szukać zadowalającego Cię rozwiązania.
Napisz email szaryak@o2.pl lub GG 43654650 porozmawiamy.

Jesli chcesz popisac odezwij sie. moj email: on1995lublin@gmail.com