forum SzkołaBDSM

Pan to Pan, Pan nie ślubuje uległej wiernosci, to są całkiem dwie inne pozycje życiowe, perspektywy męskie i kobiece uzasadnione zresztą i chyba Pan ma z żoną więcej tego, co miało być poza. To typowe, ale też jest taka zasada, że przyciągamy to do siebie czym sami jesteśmy- nie oceniam preferencji i człowieka, ale czyny są niekonsekwentne jak dla mnie. Oczywiście ktoś powie, to jest radykalne spojrzenie może, ale jak realizować relację klimatyczną na dwa fronty od strony uległej. Pan to jest inny temat, on egzekwuje swoje i wyegzekwował.

Żona ślubowała mężowi, a Pan żonie. Są na tej samej zasadzie. A nie wiemy czy @MrsSpeechless cokolwiek ślubowała Panu.
Pan zaakceptował zamężną uległą i jest jak jest. Zgodził się na to, od samego początku. Poza tym każda relacja jest inna i nie ma co sprowadzać każdej do tego samego mianownika.

Dlatego piszę, że to nie jest relacja klimatyczna, tylko zabarwiona klimatem. Jak ślubowała mężowi, czego szukała u Pana? Mąż niewierny, żona niewierna. Na takich fundemtach buduje się wyłącznie to samo, jeśli nie bierze się pełnej odpowiedzialności. Mogła i nawet ślubować Panu, ale inscenizacyjnie, bo chyba on za to też odpowiedzialności nie wziął, tylko spektakularnie potraktował. Nie jestem wszystkowiedzącą matrycą, ale zasady winny być wiążące, a jak się ktoś bawi w poliamorię tym bardziej.

Jaka jest, taka jest... Myślę, że jej Pan nie byłby inny w innej sytuacji...

Jaka jest taka jest, to nie jest droga i wyście z tego, tylko kompromis oparty na braku należytej komunikacji i omówieniu zasad, wyboru zachowań i granic. Trudno tu mówić o 24/7 lub TPE, bo takie układy nie dają takich możliwości. Bohaterka wiedząc, że w coś takiego wchodzi chyba liczyła się z konsekwencjami. Z drugiej strony może być tak, że właśnie przepracowuje coś z żoną i musi się zdystansować.

Poliamoria ma u podstaw, niestety ku zdziwieniu wielu, tzw. związek bazowy.

Nikt tu nie pisze o 24/7. Powtarzam jest taka jaka jest i szukamy rozwiązania z bieżącej sytuacji, a nie porównywania się z książkowymi, idealnymi, szablonowymi wzorami. I nie pisz, że bohaterka jest skazana na coś takiego, gdyż wielu ludzi jest w takich samych sytuacjach i potrafią tworzyć o wiele lepsze relacje.

Słowo „potrafią” robi tu właśnie różnicę a naturalnej konsekwencji i odpowiedzialności nie uniknie się.
Sposobem jest zdefiniowanie tej "sytuacji", ale nie na zasadzie emocji, tylko racjonalizmu.

Zaraz może się okazać i tak, że znów wszystko dobrze.

Nie ma co definiować tej sytuacji. Chyba wiemy o czym piszemy: on żonaty, ona zamężna i oboje utrzymują znajomość o charakterze bliżej lub dalej klimatycznym.

I co dalej w związku i taką powierzchowną definicją? Nic.