forum SzkołaBDSM

Zapewne Markis, małpy- myślę, będą żyć dalej, pomimo częstych upadków z drzew, tudzież innych symulacji, zgodnie z liniowym upływem czasu i jego postępem.

Rock progresywny, ambitne wydarzenie dla szeroko pojętych zmysłów. Odbieram jako dźwięki uziemiające w szerokim spektrum. Jestem typem średniowiecznych brzmień, mających pewną namacalną ”strzelistość”. Lubię po nich schodzić, jak z wieży obserwacyjnej, w fazie czuwania.

Człowiek ma silny instynkt przetrwania, ale kiedyś i ten gatunek przestanie istnieć. Ciekawe czy za sprawą zdarzeń niezależnych czy też sam sobie ten los zgotuje.

Porcupine tree - myślę, że coś byś znalazła dla siebie.
Natomiast jeśli gustujesz w średniowiecznych dźwiękach Dead Can Dance i Lisa Gerard nie są Tobie obcy.

Żyjemy w czasie odwróconego ładu. Sądzę, że bez czujności i mentalnej klarowności łatwo wpaść w iluzję, która zarazem jest mieszanką prawd i półprawd, czyli stanowi w całości fałszywe odniesienie rzeczywistości.

W ”muzyce bezkresnej” - myślę, odnalazłabym dla siebie pewne elementy. Pamiętam, temat był obecny dawniej w radiowej Trójce, jak i wiele alternatyw i progresji dla umysłu.
Moją niszą, obok epokowych liturgii, są ”przewrotne” kontrasty brzmieniowe, skumulowane w ciasną strukturę dźwięków.
„Both Sides Now" Joni Mitchell.
Tak, interesuje mnie muzyka w rozległej skali. Dead Can Dance to też typ sprzężenia etniczno-kulturowego i performance.

Ze Szczecina do Katowic to droga przez Lechię. Szkoda, że jestem teraz na Bawarii, tu lokalny folklor z barokiem, ale może kiedyś zatrzymasz się przejazdem. Mogę Cię ugościć kociołkiem albo swojskim chlebem z solą, jak wolisz.

Łatwo wpaść w iluzję, tym bardziej kiedy od samego początku rodzice, środowisko wpajają te iluzje...
W rocku progresywnym znajdziesz kontrasty brzmieniowe... Można z niego czerpać...
Kiedy wspomniałaś o średniowiecznych brzmieniach, od razu skojarzyłem Dead Can Dance, choć oni nie są czołowym przedstawicielem tego nurtu, jednak lubują się w zaciąganiu dźwięków z różnych kultur i epok, średniowiecznych również...

To prawda, droga wiedzie przez Poznań, a żeby było ciekawiej przesiadkę czynię właśnie w Pyrlandii ,) Taki splot połączeń najbardziej jest dla mnie odpowiedni jeśli chodzi o czas przybycia do Katowic. A żeby było jeszcze śmieszniej 24 września byłem również w Poznaniu w klubie B17 na koncercie Riverside (ten sam gatunek). Przy następnej okazji bardzo chętnie skorzystam z zaproszenia. Propozycja bardzo kusząca...

Dziś to jest antykultura, marksistowski model społeczeństwa opartego o wciąż nowe technologie, wcześniej były loże, które dostąpiły wewnętrznych podziałów.

W takim razie, skoro droga wiedzie przez Lechię, zapraszam Cię do mnie na podpłomyki z zupą z kociołka, gdy będziesz w drodze przez ziemię łęczycką. Jestem w rodzimych stronach kilka razy w roku, na dłużej.

Brzmi bardzo smakowicie i skorzystam z zaproszenia. Kiedyś Ciebie utrafię w Wielkopolsce. Rozumiem, że stamtąd pochodzisz, ale obecnie przebywasz w Browarii. Za pracą?

Zapraszam Cię do mnie, w moje strony, na ziemię łęczycką. Mieszkam i pracuję na Bawarii od wielu lat, tutaj jest moja druga Lechia.

Jak będziesz Ty i będę ja to na pewno zawitam. Jestem właśnie w sercu Wielkopolski ale Ciebie nie ma, więc jadę dalej ,)
Kruszyno pamiętaj, nie ma drugiej Lechii.

Co prawda, to prawda, bo to ta sama jest kraina, więc gdy zawitasz w moje progi, zatrzymasz się na jadło i spoczynek.

Używasz języka który bardzo lubię. Jadło i sopoczynek, tak po staropolsku. Całkiem inne wyobrażenie to daje.

Ziemię wielkopolską opuściłem, na śląską przybyłem. Czas rozpocząć ucztę dla duszy i małżowin.

I bynajmniej nie śląskie szwagry

Niechaj to będzie uczta sakralna a moje zaproszenie ostanie się odstępstwem od nowomowy, którego zgoła dostąpisz.