forum SzkołaBDSM

Polecam film z 2006 roku oparty na faktach - ang. Grimm Love. Ten film nawiązuje do historii niemieckiego kanibala Armina Meiwesa - 40 letniego informatyka mieszkającego w Rotenburgu, który w 2001 roku zabił i częściowo zjadł poznanego przez internet mężczyznę. Jego ofiarą był berliński 43 letni inżynier Bernd Brandes - homoseksualista wykazujący skrajny masochizm. Brandes chciał zostać zabity i zjedzony przez Meiwesa i przed spotkaniem w domu kanibala przez pewien czas wymieniali się wiadomościami przez internet dogadując szczegóły. Kanibal został skazany w pierwszej instancji na 8,5 roku więzienia, a w drugiej instancji po apelacji prokuratury na dożywocie.
Powiem szczerze, film jak film, ale ta prawdziwa historia bardzo mnie urzekła.
Co Wy o tym myślicie?

Zapytam tak. Jak myślisz, skąd bierze się kanibalizm w warunkach dobrobytu? Uważam, że jest wynikiem pamięci genetycznej, która może wskazywać na przodków, którzy poznali temat, ale np. z przyczyn głodowych, lub innych.

Mnie tego typu historie, a jest ich więcej, z innego powodu zastanawiają, na co już zwróciłam w innym temacie uwagę, nawiązując do podobnego przykładu. BDSM nie jest miejscem na umowy i nie jest miejscem na brak granic w czynach i praktykach, bez zdrowego umysłu i moralnych ograniczeń, pełnej odpowiedzialności, to gra, którą można przegrać. Zdarzyło się tę gre przegrać np. dominie, która poznała osobę o osobowości borderline, która wykorzystała jej potencjał do własnych egotycznych celów. Dlatego to nie umowy, a etyka winna przyświecać ludziom w klimacie.

Z miłości do siebie, egotycznej i ekstremalnego narcyzmu, która doprowadza do ”altruistycznego“ wyzbycia się ciała i wzięcia na siebie tego ciężaru przez pomocnika w postaci konsekwencji.

Też oglądałem . Takie do obejrzenia przy kolacji chciałby być

Przerażają mnie takie rzeczy, wystarczy mi przeczytana w młodości książka o ludziach zesłanych do obozu pracy gdzie wątek kanibalizmu się pojawił więźniowie inaczej by nie przetrwali-w innym ujeciu kanibalizm był przedstawiony. Po 20latach nadal wspomnienie tej ksiazki mnie przeraża. Podziwiam, ze potraficie oglądać tak trudne filmy, ja jestem za miękka do takich pozycji. Potem okrutnie mnie to "nęka".

Ale jak widzę Ludzka stonogę to cos we mnie pęka i brzydzę się tego typu filmami

Patrzę chłodnym okiem na to, wiedząc, że wszystko ma jakąś przyczynę w człowieku. Przyszło mi w życiu widzieć trudne rzeczy, z racji przypadku, a potem też już z racji profesji, wieloraka osobowość też może stać się pułapką dla osób klimatycznych.

Nie wiem tylko, czy kręcenie filmów o takich ludziach nie jest pokazywaniem pewnego antywzoru, który nie dla każdego będzie antywzorem. Specjalnie powtarzam tu słowo "antywzór".

To jeszcze raz zaznaczę, że ta prawdziwa historia mnie tak bardzo zaintrygowała, bardzo zacząłem się tym interesować. Film to tylko mgliste przybliżenie tego co stało się naprawdę. Zacząłem próbować zrozumieć relację kanibala i jego dobrowolnej ofiary. Ta dobrowolna ofiara jest jeszcze bardziej zastanawiająca dla mnie niż sam kanibal. Może dlatego że mnie to jakoś pociąga - dać się komuś zjeść, ale w moim przypadku to wyłącznie kobiecie. Tam był homoseksualizm. Poza tym ten kanibalizm ma przecież jeszcze wydźwięk religijny - chyba wiecie, co mam na myśli.

"Nie wiem tylko, czy kręcenie filmów o takich ludziach nie jest pokazywaniem pewnego antywzoru, który nie dla każdego będzie antywzorem. Specjalnie powtarzam tu słowo "antywzór". "
A durne zabawy w płatne BDSM a którym kobiety starzeją się poza wiek płodności macając fiuty połowy dzielnicy to co, nie jest antywzór?

Znów te schizoidalne brednie o kobietach. Faceci też pracują z seksbiznesie. Masz kota na tym punkcie? Nie wychodzi, nawet na pieniądze.