forum SzkołaBDSM

Tamat ten dotyczy moich obserwacji, także zweryfikowanych po wielu latach, a mianowicie rozdźwięku między rzeczywistością a fantazją, powstałych na gruncie poznawania klimatu, bądź innego nurtu myślowego traktującego BDSM w różnych kategoriach. Kulturowo można mówić o tendencji do szczęśliwości i wręcz promowanego idealizmu w klimacie, gdyż to, co waniliowo dopuszczalne napotyka na progi wymagań, mitologizowania i wzlotów ikaryjskich. Wiele osób podaje w wątpliwość swe tradycyjne role społeczne na rzecz bardziej subwersywnych, czasem to ich autentyczna natura, a czasem zagubienie w wartosciach. Sama najczęsciej spotykam się z perfekcjonizmem (tym narcstycznym), który oddala i zaburza ludzkie więzi - na tym polu jest szczególnie wzmacniany, z drugiej strony te najbardziej trwałe relacje jakie znam, dopuszczają więcej niesteorotypowych cech i zachowań. Kto z Was uchwycił również podobne tendencje na swej drodze i skonfrontował je z własnym BDSM-owym światopoglądem, tym realistycznym? Czasem ma się wrażenie, że istnieje w tym środowisku wiara w bóstwo ponadprzeciętnosci.

Wydaje mi się, że tutaj dużą winę ponosi popkultura, która poruszyła temat w sposób cukierkowy, infantylny. Chociaż sam mogę odnieść się do kwestii "poddawania w wątpliwość swe tradycyjne role społeczne", być może właśnie jestem tworem takiego podejścia. Chociaż uważam, że potrzeba uległości zrodziła się u mnie na długo przed tym niż przejąłem rolę kierowniczka w życiu codziennym. Budowanie wspólnych relacji to już temat na zupełnie inną dyskusję, bo to co dla jednych będzie zachowaniem niedopuszczalnym przy budowaniu trwałych relacji, (zachowania narcystyczne) dla innych będzie fundamentem na którym wzniosą trwałą więź.

Popkultura wdziera się ludzkim potencjałem także w klimat tworząc płytką bazę dla sportowych umysłów.

Idealizowanie może być, o krok od obłędu.