forum SzkołaBDSM

Czytam treści na forum, anonse tu, oraz na innych stronach.
Z przykrością muszę stwierdzić, suchość, dystans, nazewnictwo, które za sobą nic nie niesie.
Trochę mnie to smuci!
Bo jeżeli tu, gdzie być powinno, niema czego się szuka, to gdzie tego szukać?

Podobno demencja może spowodować, że człowieka zapomina o potrzebie jedzenia.
Może nas już powoli ogarnia, demencja towarzysko społeczna?

Pozdrawiam

Nie wiem gdzie może leżeć problem, ale zauważyłem, że dzisiaj, pomimo powszechności dostępu do internetu w telefonach zdecydowanie trudniej dziś kogoś poznać niż np 15 lat temu.
Paradoksalnie choć ludzi interesujących się klimatem jest więcej tak konkretnych osób jak na lekarstw, niestety.

Mam takie same odczucia niestety.

Brak humanistycznego kształcenia i inteligencji biznesowej(bynajmniej nie chodzi tu o pieniądze, a o zdolność reprezentowania własnych interesów przed drugą osobą). Zbyt szybkie wyłączanie się z kontaktu (specyfika technicznych umysłów), słabe zdolności abstrahowania w rozmowie, dominacja myślenie konkretnego typu: idę, robię, relacjonuję życie. Ogólnie technologia umysłów, która nie funkcjonuje według społecznych życzeń.

hmmm, stajemy się maszynami?

Człowiek jest produktem ubocznym systemu, o ile sam go nie podał w wątpliwość.
Odpowiem tak, inteligencja wymaga troski w duchu humanizmu. Bez tego zostaje zastąpiona przez algorytmy i funkcje, czyli sztuczną jej formę.

Z różnych powodów, są pułapy nie dla każdego osiągalne.
Ale wygląda to bardziej na ewolucję, zmianę formy.
Ogólne nijakość wygląda na efekt uboczny, selekcja, odrzucenie zbędnego.
Tj. to co nas czyni, staje się zbędne.
Narzucone czy też nasza nie unikniona natura.
Jaka by geneza nie była, wygląda że jesteśmy na tej drodze.
Pewnych zmian już nie idzie cofnąć.
Chyba?

Jednak nie dotyczy to wszystkich, tylko specyficznych typów na potrzeby systemu. Zewnątrzsterownych, czyli "ewolucyjnych" (marksizm kulturowy). Natomiast humanizm idzie ścieżką inwolucji, czyli powrotu do źródeł. Moja odpowiedź, ten cały stan, który opisujesz wynika z dysfunkcji umysłów technicznych.

Tak.
Myślę też, że jest zbyt wiele konformizmu, dlatego też kierunek na "zamienniki" jest tak popularny.
W efekcie mamy strach, a lękający się człowiek jest łatwy do manipulowania.
A na dodatek złudne określenia dają fałszywą wzniosłość, która prowadzi do samouwielbienie.

O fundamentach szacunku i racjonalnym badaniu języka warto otworzyć temat. "Zamiennik"- wyklucza przebudzenie, może być jakoś funkcjonalny, lub gorszą podróbką. Jako efekt uboczny powstaje pewna mania wielkości na pograniczu kulturowym. Na ubytkach powstają kolejne ubytki, czyli zmiany konkretne w umysłach konkretnych.

No tak, najgorzej, gdy kopia uważa się za oryginał.
Można by powiedzieć, że każdy ma obowiązek pracy nad sobą.
Nie mniej jednak, trzeba zadać sobie pytanie, na ile jesteśmy w stanie zmienić czy zrozumieć samych siebie.
Bo o ile robimy coś lepiej, czy bardziej świadomie, nie musi znaczyć że robimy to inaczej niż dotąd.

... inna droga, te same błędy.

Dlatego humanizm jest drogą inwolucji, a nie "r"-ewolucji opartej na błędach poznawczych i eksperymentowaniu na ludzkiej naturze bez kompetencji kulturowych.

Czyli aby było lepiej, musi być znacznie gorzej?

Nie, z racji tego, że umysł ludzki obarczony jest tzw. błędami poznawczymi, które jednocześnie stanowią o specyfice jego natury, zanieczyszczonej ułomnością grzechu, celem człowieka są wewnętrzne dyspozycje do arystotelesowskich dzielności etycznych i przeciwstawiania się przemianom technicznym, które wyłączają humanizm. Jest to pewna reguła społeczna, o której zapomnina futuryzm technologiczny (chcę tu pominąć pewne inne słowo celowo, bo jest fałszywym, technicznym zamiennikiem). Proste prawdy są dla nowoczenych umysłów nieosiagalne z powodu kulturowej amnezji i braku kontaktu ze źródłem, czyli duchową inwolucją.

Czyli mówisz "na dwoje babka wróżyła"?

Tutaj istnieją granice jakościowe. Kwestią jest ten proces poznawczy, jak rozpoznaję strategię tworzenia ubytków, jak umysł sobie z tym radzi w kontekście przeszłości, czyli kompetencje kulturowe.

Jestem zdania że ludzie nie chcą się uczyć, bo życie w formie podstawowej ich przerasta.

To życie w formie podstawowej jest ich wyborem, wspierają tę regresję nazywając ją nauką. Trzeba to im zostawić, bo jeśli wierzą w zdobycze technologii, jednak wierzą, to naturalnym następstwem ich przyrostu będzie forma redukcji.

Tak, każdy system bazujący na fałszu, prędzej czy później upada.
Bezpłodność.

Kto chce, może mieć tę wiarę w nieśmiertelność i doskonałość. O ile nie dostąpi on sam i inni błędów natury poznawczej. A takie będzie popełniać, bo już popełnił.