forum SzkołaBDSM

Sporo tu napisano o tzw. konwenansach oficjalnych lub mniej jawnych. Chcę jednak poruszyć zagadnienie całkowicie odmienne, realnych kulturowo i społecznie uwarunkowań, z których wynika naturalna hierarchia. Czy ktoś już o tym tu wspominał?

Rodzaj historycznego mezaliansu jest też dobrym odwołaniem z przeszłości.
Świat zmierza ku pewnej klasowości, i warunkowości, stąd moja tendencja do refleksji nad tymi przemianami, lub zderzeniem kultur.
Wmieszanie w ten kontekst bdsm wyostrza tworzenie fikcji upodobań i realizm następstw bardziej bliskich niż dalekich cechom klimatu.
Często spotykam się z buntem wobec sytuacji losowych, przebiegu relacji wpisanych w stan niezależny.

Mamy więc intelektualny pariasizm, wraz z wieloma tego odmianami w naszych realiach. Mamy także, obok kontraktów z plastiku, te prawdziwe historycznie. Czas jest sprawą względną.

Zanik klasy średniej i uwłaszczanie ludzkich umysłów rozlewa pewne idee na społeczeństwo jako system. System praw kupionych przywilejów, tych z urodzenia i statusu.

Może bdsm w relacjach jest tematem zastępczym dla wkraczania prawdziwej doktryny limitowanych praw?

I jeszcze o sposobie porozumiewania w takich konfiguracjach, o roli milczenia, o bdsm wypływającym z genów.
Kto chciałby dzielić się przebłyskami myśli, zapraszam, by wczuć się w rolę Pana i niewolnika na łodzi życia. Już bez zdań umownych.

Mezalians. Kilka razy decydowałam się na takie relacje, owy mezalians przejawiał się na różnorakie sposoby. Nie były to różnice na poziomie innym niż umysłowy(pochodzeniowe,kulturowe czy "naukowe". Zauwazylam, że mimo swoich nazwijmy to deficytów(na które niekoniecznie w swoim życiu mialam wplyw)mam coś czego, żadne pieniądze, klasa, dobre urodzenie nie zapewnią,a często nawet brakuje wielu tym uważających się za lepszych.
Jest natomiast tak,że kiedy ten dysonans klasowy się pojawia,łatwiej jest o niepisana , bardziej naturalna hierarchię.jestesmy zwierzetami może to trochę dlatego. To coś co jeśli nie jest nikczemnie wykorzystywane co moim zdaniem wzmaga autentyczność. Wiadomo że o ludziach swiadczy stan ich umysłu i serca a nie posiadania. Jeśli komuś ujmuje bycie na jednej Łodzi z pariasem to czy nie jest to rejs prowadzący do nikąd.
O roli milczenia chetnie sama poczytałabym komentarze mądrzejszych ode mnie.

Też chętnie bym poczytała o roli milczenia. Raczej o dziennikach,zawartości spisów i zapisków o szczególnej wymowie i treści. Nie opowiadania z dyspozycjami dla uległych, lub jak sobie poradziły za dnia i nocy, tylko o tym w cichej przestrzeni klimatu.

Jesteśmy zwierzętami i o człowieczeństwie decyduje dopiero nasz rozwój. Jeśli rodzimy się z przekonaniem, że jesteśmy tylko ludźmi, już zbłądziliśmy. Nad zwierzęciem trzeba panować, ale najpierw je uznać. Inaczej ujawni się i zrobi krzywdę człowiekowi w nas.

Gdy się popatrzy na Indie, to tam jest dużo pariasów do dziś. System kastowy to coś bardzo realnego.

Dokladnie tak, co do zwierzat zgadzam się w 100%. Co do Indii to tak, tam nadal na porządku dziennym jest taki system, patriarchat to mało powiedziane.

Szkoda, że niewielu ma pojęcie o psychice uległej,która jest o wiele bardziej złożona niż osoby bez samoświadomości Ja (celowo nie mówię swojego bo ono powinno należeć do Pana) oraz seksualnosci. Jak łatwo można złamać i tak naprawdę skrzywdzic. Choć dla wielu to właśnie bdsm i Ci powinni nabrać pokory.

Seksualność, to to kim jesteśmy, a nie to, co robimy w łóżku lub poza nim.
Uległych jest mało, ale nad takim prostym myśleniem facetów też pracują kobiety seksualnie niedorozwinięte, dla których rozkładanie nóg to podstawa. Oni są tak wychowani.
Dlaczego kobiety rodziły w bólu a nie w orgazmie? Przecież mogły mieć zabawę.

Nazwałabym to kolonializmem umysłowym osób, które żyją nieświadomie na bazie uwarunkowań przez tę politykę emocji, zmysłów, samych pragnień itd.

Dlatego odkąd rozumiem czego chce,pragnę i potrzebuje nie zamierzam się rozdrabniać na drobne. Moje potrzeby seksualne to jedno ale jak slysze że ktoś chxe je poznawać na dzień dobry to mi slabo. Wszystko zawsze zaczyna się od glowy. Zawsze i wszędzie. I dobrego wychowania. I nie rozpływania się w powietrzu.

Masz naturę uległą, czy bardziej niewolniczą?

Niewolniczą.

Tak właśnie to widzę, i dobrze. Uległość jest dziwna.
Jest ograniczająca umysł.

Zrobili taki eksperyment. Komercyjna domina przyjęła na praktykę dwie dominujące kobiety. Jedna miała zamkniętego w klatce niewolnika obrażać werbalnie. Nie pasowało to wybranej z dominujących uczennic. Została odprawiona, bo sprzeciwiła się dominie w studio, a to miał być chleb powszedni dominacji komercyjnej. Wulgaryzmy i poniżanie. Robienie z niewolnika sub. Kobieta, która zrezygnowała z mowy i brzydkich słów na rzecz autentyczności zyskała ogromny szacunek niewolników i ich szczerą uwagę. Pisali, że marzą w takiej Pani.

Przychylam się do tego, choć jeszcze nie miałam okazji rozwinąć skrzydeł.

Tak, piekny przykład.

To w sumie jest proste, o ile kobieta nie przeżywa czegoś w rodzaju syndromu sztokholmskiego.
Czasem jest tak, że im nie chodzi o uległość, tylko o poniżenie kobiety.
To jest chore. Nigdy w BDSM nie chodzi o obniżanie wartości. Tylko o wymianę mocy i budowanie stabilności.
BDSM to nie przemoc.

Ani nie jest to gwałt na cudzych preferencjach, także cichy.

Ja mialam kilka rozmow z teoretycznymi właścicielami i często się zdarzało, że mowili no dobra ale co Cie kreci wyzwiska, creampie,wiązania, co? Jakby to była rzecz najistotniejsza. Mowili ze gowno wiem a nie tam ulegla &#128513, ta więź jest przecież najpiękniejsza, najwazniejsza i najsilniejsza. Nie ma drugiej takiej na świecie. To dla "uleglej" największe wyzwolenie. Nie chcę Pana, który tak samo nie uważa. Ulegla mimo sily swojego Pana i jego absolutnej sprawczosci powinna czuc się bezpiecznie. Widziec Boga w swoim Panu. Nie widziec za nim świata. Nie bać się go. Wiedziec na pewno,że wszystko co robi jest dla niej dobre. Pan może, a nawet powinien być miłosierny.

Tak też jest, przez niego moc duchowa emanuje. Takie osoby często są mistrzami w sztukach walki i przetrwania.

Tak,piękne to jest... warto czekać i po to zyc. Moment uświadomienia sobie tego już ściąga brzemię z duszy.