forum SzkołaBDSM

Od dawna wiadomo, że to męski pierwiastek odpowiada za skłonność do fetysza. Czy są tu kobiety- fetyszystki, a jeśli tak, to, co powiedzą o sobie i swoich obiektach mocy? Co powiedzą o swojej kulturowej płci?

Kto chciałby podzielić się swoim zdaniem o stosunku fetysza do płci i fetyszowej naturze a także o tym, co go samego charakteryzuje pod tym względem.

Z moich obserwacji jest pewna zależność w nadawaniu znaczenia obiektom i temat transgender nas nie ominie.

Zapraszam odważnych.

Żadna męska... Tak samo męska jak i kobieca...

To może napisz coś o swoim kobiecym fetyszu.

Fetysz "kobiecy"( nie mylić z kobietą) to pierwiastek związany z instynktem samozachowawczym, ma charakter receptywny i kreacyjny, wyraża się w liczbach.

Fetyszyzm częściej wiąże się z męskim aspektem psychiki — ale nie dlatego, że „męski pierwiastek” go powoduje, tylko dlatego, że męski sposób przeżywania seksualności jest bardziej skłonny do konkretnej, bodźcowej formy pobudzenia.

Bardziej chodzi o nierównowagę między pierwiastkiem męskim i żeńskim niż o dominację jednego z nich.

Kobieta stanowi fetysz, ten bardziej ze słownika czy też ten, który czuć..., ...jak zapach, fem.
Jeżeli kobieta dostrzega piękno swojej twórczości, rozumie moc tej twórczości, wie jak ją użyć i wykorzystać, odpowiednio wybrany odbiorca, zawsze temu ulegnie.
Tu nie rzecz w dominacji czy uległości, gdyż fetysz niema ścisłych ram.
Na ten przykład, może być, że dominujący pratner jest jedynie pelniącym odpowiednie obowiązki fetyszystą.
W tym jest cała moc fetyszu i tych którzy się fetyszom oddają.
Natomiast gdy kobieta nie odnajdzie w sobie fetyszu, wtedy powstają imitacje jak w drugim poście, gdzie Kruszyna poruszyła o dominach z OWK.

Tyle. że autorka pisze nie o kobietach i mężczyznach, ale o pierwiastkach męskich i kobiecych występujących w obu płciach.

Tak. Ale możemy porozmawiać, ile jest cukru w cukrze i ile jest kobiety w fetyszu.

Kobieta, także w kategorii pierwiastka, egzystuje w fetyszu, dlatego jest on jej plastrem na ranę. Jest też jej Domem.
Stąd w wielu plemieniach i ludach nie dopuszcza się kobiet do pewnych praktyk religijnych, żeńska kreacja to rozproszenie pierwiastka męskiego.

Ale reprezentacje męskiego aspektu w kobiecie, mają fetysze, ale często są uśpione.

"Tyle. że autorka pisze nie o kobietach i mężczyznach, ale o pierwiastkach męskich i kobiecych występujących w obu płciach."
Myślę że identyfikacja nadaje "rolę", natomiast ekspresja tej "roli" jest tym tematem.
Nie dostrzegam przynależności konkretnych elemetów do płci.
Bardziej bym powiedział że społeczeństwa narzucają ramy, które limitują prawdziwą ekspresję fetyszu.

"...i ile jest kobiety w fetyszu."
Może błędnie, ale postrzegam to przez śmiałość do ekspresji tego co ukryte.
Nie koniecznie w sposób publiczny czy chociażby dostzegalny, natomiast jako dążenie.
Czyli jest tyle na ile do tego dąży, czyli jak duża jest potrzeba.

"...żeńska kreacja to rozproszenie pierwiastka męskiego."
Zgadza się, bo fetysz to spełnienie, gdyby trwał bez końca ... (podobno robili kiedyś taki test na szczurach).
Tutaj kłania się dyscyplina, umiar, rozsądek, planowanie działań.

"...ale często są uśpione."
Uśpione w sensie że brak kobiecie o nich świadomośći?

Nie świadomości, tylko wiedzy o proporcjach w energii.

Z czasem, jeżeli będzie mieć taką potrzebę to z pewnością znajdzie sposoby żeby uzyskać taką wiedzę.

Zależy, ile z tego będzie się opłacać.
Standard logiczny, nie jest standardem matematycznym.
Pierwiastki są we wszystkim. Męski jest skoncentrowany, fundamentalny a żeński rozproszony i substancjalny.
Kto niby miałby mieć potrzebę? Świadomość nie jest konstruktem rodzaju.

Jeżeli wynik nie będzie warty zachodu, to prpoporcje będą nadal nie wiadomą.

Fetysz dla kobiety w Kobiecie, jest jak tipi dla Indianki, albo "cieplica".

Dla energii męskiej są szałasy potu.

W rdzennych i oryginalnych kulturach, granice tych pierwiastków są wyodrębniane, widać kto, kiedy jaką energię reprezentuje.

W bardziej monoteistycznych strukturach, cechy mentalne tych energii są mniej wyemancypowane, na rzecz statusu i roli, czyli rozpisanego w linijkach przedstawicielstwa, czyli dyktatu płci.

Dzień dobry &#128522,
Może i bym się wypowiedziała...
Ale czuję się jak rowerofil na zajęciach o pojazdach silnikowych.

Dzień dobry. Nie ma to jak barok o poranku.

"Ale czuję się jak rowerofil na zajęciach o pojazdach silnikowych."
Nie potrzebnie, temat ciekawy, może warto zabrać głos.

To, co niektórzy klasyfikują jako seksualne i płciowe, jest zasadniczo przejawem mocy, tylko czasem jest ona skanalizowana do pewnych kategorii bliskich życiu. Obiekty fetyszu są także źródłem kultu i naszych transformacji a takie zachodzą także w relacjach klimatycznych.

Fetysz może być zmienny, związany stricte z osobą którą eksplorujemy,wtedy to jest wyznacznik.
Bez człowieka, który kto wyzwoli lub stworzy,to tylko skojarzenie,że to mogłoby być "miłe". Same obiekty czy wrażenia zmysłowe w pojedynke,są neutralne przynajmniej w moim odczuciu.

Bo jesteś kobietą. Kobiety egzystują w fetyszu i to co napisałaś temu dowodzi, często w męskim fetyszu, ale spójrzmy szerzej, kulturowo. Na fetyszach oparte są dynamiki grup i ludów bardziej pierwotnych, oddaje się im kult i nie są związane z, no właśnie, kim? Osobą, a kim jest osoba? Czy osoba to nasze autentyczne "ja"? To też jest zespół ról wpisanych w system wierzeń publicznych.

Kobiety, mylą fetysz z erotyzmem i estetyką pożądania. Kobiety, które nie żyją w plemionach i nie są bliskie magicznemu myśleniu, czyli te, które mają głowy pełne myśli.
Fetysz zaczyna się tam, gdzie kończy żywa istota, czasem fetyszem jest element biomaterialnym tej istoty.
Fetyszyzm długo był wpisany do klasyfikacji ICD jako parafilia i egosyntonia. W efekcie istnienia zgody (przy założeniu czynności intelektualnej współuczestniczących), odpuszczono wyróżnienie fetyszyzmu jako odrębnej grupy zaburzeń.

Trzeba dotrzeć do Kobiet plemiennych by więcej się o fetyszach dowiedzieć. Mi ściśle i wyłącznie fetysz wiąże się z drugą osobą i tylko wówczas ta sfera jest budzona,wręcz ukierunkowana. Nie mogę uzmysłowić sobie,zrozumieć fascynacji czymś materialnym co mogłoby wzbudzać takie emocje.