forum SzkołaBDSM

Temat zacznę jutro. I będę go pisać długo, naprzemiennie z nałogowym piciem kawy.

Paleolityczna "Wenus", egzotyka anatomii, antropologia doskonałości.
Czy ten motyw implikował uległość wobec natury i jej skromnej nieregularności? Czy ból to element współistniejący w ewolucji stygmatów piękna? Jak w tym miejscu plasuje się praktyka sadomasochizmu? Czyżby ból przenikał do kultury jako anachronizm estetyki powabu brzydoty w postaci „złotego środka“?
Afirmacja życia w ucieleśnieniu deformacji? Intrygujący aspekt granic doznań i retoryki klasycznego uroku.
Wątek ten ma charakter artystyczny. Tworzymy klimatyczne reprodukcje i własne dzieła.

Mój aktualny motyw, to kobieta z rogami i ciało zdeformowane, element dezintegracji ładu widoczny w pracach Niklausa Manuela Deutscha(„Czarownica" z 1518 roku).
Odpowiedni zatem jest temat Skulptury i rzeźby w pozycjonowaniu "uległości". Wschodnioazjatyckiej odwołania także wpisują się w tę ekspresję wdzięku.

Czyżby szykowały się nieprzespane noce?

Oj tak, noce bywają płodne i mistyczne.

Pełnia ksiezyca , kawa i mistyczna noc - dobry zestaw na wene twórczą.

W temacie "Venus" przychodzą mi na myśl obrazy Rubensa i innych artystów na których mój ulubieniec satyr, bachus i kupidyn kuszą Venus ...
https://en.wikipedia.org/wiki/Sine_Cerere_et_Baccho_friget_Venus

Oko Horusa, lewe.

Odjęłabym rogi Satyrowi. Nie korzysta z nich, pławi się w zmysłach epoki i przeobraża wstyd.
Może on go wy-obraża, przenosząc na istoty mniej pochłonięte euforią realizmu.
Rogi w indyjskiej tradycji odnoszą się do duchowej sprawczości i są proto- Śiwą bagiennej siły witalnej.
Satyr wpisuje się w mój motyw ze swoimi atrybutami.

Natomiast paleolitycznych figuratywnych "bogiń" było więcej, miały one różną posturę i podkreślały różne cechy prototypu kobiecego. W odróżnieniu od europejskich wizerunków, statuetka Wenus syberyjska miała w sobie rysy "futrzane", to pierwsza "Wenus w futrze".

Dla mnie nie wyglad satyra jest ważny tylko to co sobą reprezentuje. A symbolizuje zabawe, kuszenie,rozpustę i rozkosz. Nic dziwnego ze w średniowieczu był wyobrażeniem diabła.
Na Malcie widziałem taką wersje peleolitycznych bogiń Venus, tam nawet pół pomnika się zachowało. Ciekawe czy te boginie Venus w swej istocie były traktowane bardziej jak matki czy jak dominy.

Na jakiej Malcie to było? Jak nazywał się posąg?
Czy to był świątynny kompleks Tarxien?

Tak to było Tarxien. W muzeum w Valletcie są też posążki tzw Venus z Malty.

Myślisz, że takich figurek jest więcej i wciąz się zachowały?

Tak na Malcie całkiem sporo ich znaleźli. W wielu rejonach swiata są znajdowane podobne. Myśle że to kolejny dowód na to że kiedyś istniała światowa wysoko rozwinięta cywilizacja, na wiele wyższym poziomie intelektualnym niż aktualnie ta nasza.

Myślisz, że był to świat matriarchalny?