I rozliczenie z pustką. Gdy zalewa mnie żywioł, muszę pisać. Kawa w trwaniu.

Bo jeśli kochać, to przez słowo. Odarte z ciężaru nieczystości. Będące schodami wołania.

Gdy po nich stąpam, moja suknia unika styczności, a jednocześnie miarą Oka, opada kroczącą mocą bólu.

Ku wytrwaniu zapadam w ciemność.

Moja komnata ciepła i otwarta, czekam na Światłość zza zasłony.

Dzień dobry moja Pani takie słowa nie wskazują innej drogi niż wyższej,pełnej bólu pani niewolnik może jakoś pomóc. Nie wiem czy dam radę i to największe zmartwienie Piotr

W stajni Augiasza nieochędożnie. Tu jest komnata milczenia.

Oby ta Światłość pojawiła się jak najszybciej.

ps.Przyznam że u mnie też nieochędożnie ale to ogarnę.

Jedzenie bez obyczajowego pieprzu też niesmaczne.

Zdecydowanie tak. Choć czasem można przesadzić wtedy jedzenie robi się palące ale bezsmakowe

Traktuję to solą z oka.

Czyli żadnej litości ale dobrze doprawione.

Jak żarno.

Jak jest żarno to i kierat. To dodaje smaku.

Mliwo i korzeń muszą być.

orzechy też?

Jeden wystarczy, ale zdrowy. Reszta do wycięcia.

muszą byc dwa, inaczej nie zapyli i nie bedzie owoców.

Żarno zasili je modlitwą.

Modlitwa może nie wystaczyć, potrzeba bedzie medytacji a może nawet kontemplacji.

To drzewo salomonowe.

Dobrze że nie drakońskie. A co z korzeniem?

Korzeń jest bezkorzenny.

Dzień dobry Pani przepraszam ale mnie to już przerasta. Miłego dnia Pani życzę Piotr