forum SzkołaBDSM

No niestety. Ja też nie mam kompletnie szczęścia w znalezieniu dziewczyny, którą mógłbym się zaopiekować ( chłopak nie wchodzi w grę, bo jestem hetero ). Cóż.. może kiedyś się szczęście uśmiechnie do nas.

@Daniel93 chyba nie tu, a może po prostu mamy zbyt duże oczekiwania, a może przestać szukać, a wówczas się odnajdzie.

Widzę, że zbierają się tu sierotki Marysie, bo wszystko inne stało się ważne i ważniejsze. Wzięłabym na kolano, bo kołyska się rozbujała, że pręty wypadają. Ponoć jestem dobrą Mami, choć nie znoszę dzieci, taka ambiwalencja też, no i twardą miłość reprezentuję, bezbecikową, że trzeba samemu, a nie, że podane w butli, no i wczesne wychodzenie z pieluch, taka edukacja toaletowa staroruskiej szkoły. No i oczywiście jak jest krzyk, to do Lali.

A ha... ,) No ja raczej do pieluszek podchodzę jako do daleko posuniętej kontroli, poniżenia, lubię tak.

Ja bym tam dała to wszystko na odstawienie, wtedy byłaby też kontrola postępów rozwojowych. Ale zabawki bym zostawiła na dłużej.

Ja to raczej w regres niż rozwój ,)

Ja suczka, chciałam, czasami jeszcze chcę wyjść z pieluch ale one są jakby na stałe. Psychiczne, wręcz mentalne uzależnienie. Nieustające pragnienie nie bycia w tym samotnym. Czy mam wybór? Czy jest on może jedynie złudzeniem. Zakładam pieluchy, dwie, w sumie trzy warstwy. Niemal natychmiast mam już mokro. Nigdy nie jest tak bym miał sucho. Mokro to mokro, ale nie mogę w ogóle korzystać z ubikacji i...

Kto to słyszał, żeby mieć pieluchę współistniejącą i to jeszcze na stałe. Chyba najwyższy czas na wyjście z fazy plateau.

Czwartek, 20.08.2020, 10:35. Pieluchy na swoim miejscu. Taki mam rozkaz, jako suka sissy mam je nosić cały czas. Mam mokro, coraz bardziej, a nie ma jeszcze południa. Noszę je tak długo, że czasami siusiam i orientuje się dopiero jak już to robię. Nie spodziewałem się, że kiedyś to nastąpi.

No całkowity regres, nie wiem, co będziesz robić na starość. Cała sztuka, to teraz wyjście z tego współuzależnienia od rozkazów i stanie się sisi-wolnomyślicielką, a nie żandarmerską szmatką.

A może wolę być żandarmerską szmatą... a nie sisi wolnomyślicielką. Każdy w tym szuka tego czego chce i potrzebuje...

Łatwiej przeszukiwać pieluchy a potem raczyć się ich zawartością. Taka sisi-bambo i jeszcze jakie pachnidło. Jak widać lubią panie dominy tak bezpośrednio, czy też wirtualnie im się podoba taka forma udziecinniania, choć dzieci jednak się rozwijają, z reguły, choć czasem i nie, i to daje im większe szanse na pozostanie przy swojej Pani, bo jakże inaczej.

Taki świat

Kiedyś była wczesna edukacja toaletowa a dziś to odziewa się tyłek chińszczyzną, a potem to się jeszcze konsumuje zawartość pampersów. Tak to bywa w kryzysie rozwojowym. Taka sisi- baby nigdy nie stanie się dojrzałą sisi, z manierami i klasą, z savoir vivre, jeśli daje się ponieść regresji potrzeb i impulsów.

Może nie chcę zostać sisi z klasą. Każdy realizuje to co chce, co uważa za swoją potrzebę.

Niektórzy realizują to, co jest do zrealizowania, żeby uszczęśliwić Panią, nie z perspektywy dziecięcego egocentryzmu. To kwestia poziomu rozwoju i nikt nie odnosi się do tego, czego chcesz i potrzebujesz, nie o tym mowa, bo nie jesteś brany pod uwagę jako regresywne niemowlę. Sisi stara się spełniać oczekiwania, natomiast dzieciak woła o butlę i wytarcie tyłka (przenośnia).

To co robię to realizacja tego co chcę i potrzebuję równocześnie ze spełnieniem oczekiwań Pani. To jest gra z korzyścią po obu stronach. Każdy ma to co chce. Tak to działa, a przy najmniej powinno.

Zasmarkana sisi, z pieluchą współistniejącą i konformizmem współtowarzyszącym, by mi chyba banię rozniosło od tej kratywności, a przy tym by pizgało, że ściany by się paliły ze wstydu a Picasso zrobiłby przewrót i postawiłby oczy na baczność.

Powiedzmy, że przeczytałem cały ten temat. Nie moja bajka, no ale ma tyle wpisów, więc z ciekawości zajrzałem. Gdyby nie to, że piszesz tu już ponad 8 lat i chyba jedna pani swoim wpisem temat uwiarygodniła, miałbym wątpliwości czy to się dzieje naprawdę.
bald, napisz proszę, sam zresztą prosiłeś o zadawanie pytań, no to ja parę mam.
Kilka razy piszesz, że boisz się ujawnienia i przeplatasz to informacjami o wpadkach. Chodzi głownie o Twoja żonę.Wie? Napisz też proszę, czy dobrze rozumiem. Spisz w pieluchach? Jeśli tak no to jak mogłaby nie wiedzieć? Doczytałem też o płaceniu daniny. Wszystkim paniom płacisz/płaciłeś. No i kwestia zdrowia. Piszesz, że już nie kontrolujesz, moczu, no i kupy chyba też. Z tekstu wynika, że masz dziecko w w wieku szkolnym. Bierzesz pod uwagę, że przez tak permanentnie praktykowany fetysz możesz stać się dla niego ciężarem?

@kruszyna widzę, że to nie Twoja bajka. Co prawda używasz rozbudowanego słownictwa ale wydaje się, że w ogóle mnie nie rozumiesz. Nie ma takiej konieczności.

@OaA, czasami jedynie przy żonie jestem w pieluchach. Aktualnie udaje mnie się nie wpaść. Żona ileś wie ale nie ma z jej strony ani nanosekundy próby zrozumienia, a wręcz jest odraza i nie ma szans na jakąkolwiek akceptację. Z różnych powodów, w tym oczywiście uwarunkowań domowych, czasowych nie znalazłem kogoś kto byłby zainteresowany takim zamiłowaniem. Wszystkim Dominom płaciłem daninę. Różne stawki, różne okresy. Nigdzie nie napisałem, że nie kontroluję ale są widoczne zmiany w tym zakresie. Łatwiej utracić trzymaniu moczu niż kupy. Tak, biorę pod uwagę. Nie zamierzam być wiecznie w pieluchach. Mam przyjęte pewne ramy czasowe tej zabawy. W tej chwili generalnie bez kogoś z takim zainteresowaniami nie widzę większego sensu. Moja przygoda z tym fetyszem i klimatem sięga wiele lat wstecz. Obecnie dominuje zniechęcenie zmieszane z nostalgią.