forum SzkołaBDSM

Czy zna ktoś jakieś dobre książki o BDSM lub dominacji?

Tego jest masa. Ja osobiście jednak preferuję te oparte na faktach:
W jego dłoniach
Suka - z pamiętnika masochistki
Jeśli lubisz dokumenty, analizy, badania - Inna rozkosz

Można też coś z "dawnej" literatury np. "Justyna, czyli nieszczęścia cnoty" albo "Julietta, Powodzenie występku"

Aszli, chcesz się uczyć dominacji z książek? Wierzysz, że tam znajdziesz ideał kulturowy do naśladowania albo instrukcję obsługi człowieka?
Bdsm to taka dyscyplina naukowa, łącząca doświadczenia różnych dziedzin nauki, szczególnie historię i pamiętliwość.

Aszli nie napisała, że chce się uczyć dominacji.
Pytała po prostu o książki godne polecenia. Chyba każdemu z nas przydarzyło się przeczytać coś klimatycznego.

Napisał, czy nie. Jakie to ma znaczenie, skoro za tymi literackim poszukiwaniami kryje się inny dramat, w sztukę dla sztuki to raczej nie wierzę, zawsze jest przyczyna takich oderwanych od kontekstu i preferencji, zainteresowań. Sama niczego nie znalazłam wykraczającego poza przeciętność i nawet najszlachetniejsze sonety jawią mi się jako popkulturowe, melodramatyczne i przerysowane, jednym słowem groteska.

Jestem pragmatykiem i zdecydowanie wybieram to co eksperymentalne, polecam zaglądanie w siebie, czasem rachunek sumienia, tylko ścisły, matematyczny, a nie opery mydlane, bo jak przyjdzie wyzwanie to nie starczy zwinięcie kity i zmiana adresata, czasem przysłowiowej budy.

Ma znaczenie, bo różne rzeczy robi się w różnym celu. Każdy może robić to co chce. Jedni czytają bo chcą się nauczyć, a inni bo lubią czytać. To, że czytam książki o kosmosie nie oznacza, że chcę polecieć w kosmos...

Dla mnie nie, gdyż jestem pragmatykiem i uważam to wszystko razem wzięte jako jeden i ten sam kicz, tylko w innej oprawie.

Jeśli chodzi o fakty, to lepsze są materiały archiwalne, źródłowe, historyczne a nie fikcja literacka.
Omijam tego typu "literaturę", bo to jak nałóg tłumi świeżość w postrzeganiu prawdy, programuje na określone "potrzeby", odciąga od autentycznego bycia, poznawania empirycznego. Do tego, niepopularne! książki tego typu oddalają człowieka od jego własnej kultury i tożsamości, jako przejaw masowego, globalnego, postkomunistycznego niszczenia twórczego indywidualizmu.
Słowo, ma moc sprawczą, nie zapominajmy, że słowani pisze się rzeczywistość, tylko jaką i komu?