forum SzkołaBDSM

Witam wszystkich.
Poszukuję Mistress, która wprowadzi mnie w świat uległy-Mistress, będzie moją mentorką i przewodniczką po nim, która będzie mnie kształtowała i będzie dumna widząc jak pod jej surową ręką przeobrażam się w wiernego i oddanego uległego.

Dobrze, czyli wnioskuję, że posłuszny nie jesteś i rozglądasz się za ostrogą.

Jesteś zainteresowana ułożeniem i prowadzeniem?

Jestem zainteresowania wyłącznie niewolnikiem, który przeszedł już wszystkie zabawy, lub i nie, za sprawą korzystania z rozumu.

A ja tu widzę, że warunkowa postawa uległego, że jak mnie ułożysz, to będą grzeczny.

Źle to interpretujesz.
Wychodzę z założenia, że grzeczny jestem od razu i nie trzeba wkładać wysiłku w nakłanianie mnie do słuchania poleceń.
Posłusznie będę wykonywał polecenia pomimo tego, że nie przeszedłem podstawowego szkolenia.
Będziesz zadowolona.

Ale wychodzisz z założenia, że będą polecenia, a jakby była cisza, to co?

Dobrze, a czym jest posłuszeństwo?

Dobrze, że nie zostałeś zdegradowany.

Nie uważasz, że osoba, która nie miała styczności z relacją uległy-Mistress jest łatwiejsza do ukształtowania i ułożenia pod daną Dominę?

Zachowania marionetkowe są brakiem szacunku. I tyle.

Początkujący nie ma zachowań marionetkowych.
Kwestia podejścia indywidualnego.
Ja osobiście jestem nastawiony na ulległość.

Nie ma czegoś takiego jak początkujący. Jak sam piszesz, to sprawa indywidualnego podejścia, czyli kto wyznacza to podejście i cele relacji?

Uległość nie jest kluczowa, ważna jest postawa pokory i rozumienie, czyli przyjmowanie tego, co jest ze strony, która ku temu jest stworzona i predysponowana.

Nikt tu nie zbiera punktów dla ego. Jest potencjał do uległości, to jedna sprawa. Druga, to zrozumienie, na czym ma bazować to wszystko i ku czemu zmierza.

Napisz, co sprowadza Cię na tę drogę, o której w anonsie wspominasz, a nie mówię, bo dobrze piszesz. Tak zachowują się potocznie mówiąc ulegli, ale potem znów nowa pani i kolejna, wieczna gra.

Rozumiesz i wiesz na czym to się trzyma?

Większość ludzi zbiera doświadczenia, to kolekcjonerzy, wrażeń. Słucham, do jakiego gatunku należysz?

Moim zdaniem wszyscy zbieramy doświadczenie.
Odczuwam wewnętrzną potrzebę służenia silnej osobowości swojej Mistress.
W obecnej chwili nie myślę o tym, że będę zmieniał Dominy.
Jestem na etapie, że chcę chłonąć wiedzę i poznawać siebie jako uległego.
Wyobrażam sobie, że to Mistress zdecyduje w jakim kierunku mnie rozwinie.
Według Ciebie do czego powinna zmierzać relacja uległy - Mistress.
Jesteś bardziej doświadczona i podejrzewam, że wiesz jakiego uległego potrzebujesz.
Wydaje mi się, że jestem gotowy aby dać mi szansę i zapisać czystą kartę uległości jaką jestem w tej chwili.
Jeżeli się na to zdecydujesz to dołożę wszelkich starań aby sprostać wysokim wymaganiom swojej Mistress.

Tylko do jednego, zrozumienia przeznaczenia.

Od tego dopiero się zaczyna integralność.
Nie działalność jednostek, tylko byt.

Ileż można „zbierać doświadczenia"?

Źle to wszyscy rozumiecie. Nikt nie jest czystą kartką do zapisania. Ktoś tu podał zły wzorzec tego równania i wynik jest pochodną.

Odkłamuję to.

Przekonaj mnie, klimatycznego dekadenta, że to, o czym piszesz nie jest statusem gracza.

Nie wiem w jaki sposób miałbym Ciebie przekonać.

Może łatwiej Ci będzie zrozumieć różne kwestie z perspektywy dominującego mężczyzny. Ja osobiście zwracam baczną uwagę po pierwsze na flow między mną a potencjalną uległą, ale również na wspomnianą tutaj w wątku postawę. Dawno temu przerabiałem już kilka razy tzw. "turystki", a więc szukające nowych wrażeń i doznań, by jak najwięcej je chłonąć, niczym gąbka. I nie widzę w tym nic złego poza kwestią, że najczęściej te osoby chcą tylko doświadczać fizycznie, w łóżku, a nie są skupione na zbudowaniu relacji i więzi. To jest jak z nauką języka obcego: chcą od razu mówić i pisać perfect niczym nativ speaker, a nie chcą się uczyć podstawowych zwrotów czy słówek, z których dopiero zaczną budować pełne zdania. Raz, nie do końca dobrze oceniłem uległą i jak już mieliśmy okazję poczuć fizyczność wyczułem postawę typu: "ok, to już poznałam, to co jeszcze będziemy robić, co jeszcze możesz mi pokazać i ze mną zrobić itp.". Natomiast przy odpowiedniej postawie, to samo chociażby wyczekiwanie na gest ze strony dominującego czy tego, jak prowadzi uległą powinno już być celem samym w sobie. Niektórzy mogą się ze mną nie zgadzać, ale uważam, że pochodną tego, jaka więź nas łączy powinno być, co będziemy robić - nigdy na odwrót. Seksualizacja relacji w moich oczach powinna być uzewnętrznieniem stanu umysłu, tego napięcia i wyczekiwania, bez większego znaczenia "co" a z naciskiem na "z kim" i "co mogę ofiarować i zrobić, by zadowolić dominującego i czerpać z tego pełną satysfakcję". Może to frazes, ale dla mnie uległość jest darem, który w dzisiejszym świecie mają nieliczne kobiety (ponieważ jestem hetero, mówię tu o relacji dominujący/uległa). Relacja domina/uległy różni się w pewnych aspektach emocjonalnych i fizycznych, jednak uważam, że core oczekiwań dwóch stron jest zbliżony.

Bardzo dobre wyjaśnienie przedmówcy.
Jeszcze wprowadzę element dwóch perspektyw. Przynależność i mentoring.

Już te dwie kategorie mówią wyraźnie, że w budowaniu relacji nie chodzi o postawy "master and servat". Preferencje do takich typów hierarchii są wzorcem przeniesionym ze społecznego kontekstu przemysłowego i technokratycznego. Historia nie jest bez znaczenia.
Mamy tu do czynienia nie z czystością intencji, a służalczością wobec osoby dominującej statusem ekonomicznym. Na tym bazuje wiele kontaktów międzyludzkich przepełnionych eksploracją i wyzyskiem.

To nie jest droga klimatu!
Droga jest przez trzeźwość umysłu i świadomość.
Rozwój osobisty też jest wabikiem technokracji, trzeba być czujnym na to, co i jak ulegli pretendenci głoszą.

Najpierw jest mentoring a potem integralność( przynależność. Mentor to nie jest koniecznie ten, który jest/będzie Panem. Mentoring to jest zadanie, rola i klimatyczne powołanie. Tak samo, bycie Panem nie oznacza bycie mentorem.

Znam pewnego Pana, dominującego fetyszystę, który jest otwarty na naukę i korzysta z takich możliwości by zrozumieć siebie i on nigdy mentorem nie będzie. To postawa należytej pokory.

Przynależność to nie służalczość, tylko współintegralność w rozwoju. Czyli że granicę relacji warunkują rozwój niezależnych stron, czasem już w wolności od nabytych perwersji.

Kruszyna, możesz się ze mną nie zgodzić, ale ja oczekuję pewnego rodzaju wpatrzenia we mnie czy uzależnienia (w pozytywnym spektrum). Jeśli uległa jest we mnie wpatrzona i widzi we mnie przewodnika, będzie za mną podążać. I tu ważną kwestię poruszono powyżej: przynależność i tak naprawdę oddanie jednemu właścicielowi. Wiem, że dzisiaj świat biegnie w zawrotnym tempie i my również. Co chwilę coś się zmienia jak i relacje, ludzie wokół nas czy miejsca, w których żyjemy, dlatego tym bardziej zwracam uwagę na przynależność do mnie. Dzisiaj jest to coraz trudniejsze w świecie, gdzie ludzie traktują siebie na wzajem jak przystanek, a nie drogę. I nie mówię tutaj o I love forever czy planowaniu wspólnego starzenia się (choć i takie przypadki są, gdzie klimat może trwać długimi latami), ale mówię tutaj o zatrzymaniu się na "chwilę" i sfokusowaniu na tej konkretnej osobie. Być może to chciała też podkreślić kruszyna (choć mogę się wypowiadać tylko za siebie i swoje podejście).