forum SzkołaBDSM

Jakie macie doświadczenia z androgynią w klimacie. Kto sam jako osoba androgyniczna chce się podzielić własnym odczuwaniem świata i relacji?

Wiem coś o tym, ponieważ należę do osób kulturowo i psychologicznie zmiennopłciowych, co przekłada się i odzwierciedla w moim hinduistycznym swiatopoglądzie. Jak kultura toruje drogę tożsamości?

U mnie androgynia znajduje swój udział także w femdom, poza tym w kreowaniu nietypowych relacji, typu Bizzare. Androgynia pozwala mi na klasyczne SM od strony męskich cech i wyszukany, efektowny fetysz od strony przeciętnej kobiety.
Tak ukształtowała się moja pozycja w BDSM i femdom.
Odkryłam także rodzaj nostalgii, która mnie przeprowadza i jest pomostem między klimatyczną męskością a stereotypową kobiecością. Mój świat przykryty jest woalką, którą unosi wiatr wolności.

Wydaje mi się,że każdy z Nas w życiu wykazuje się obustronnymi cechami kobiecymi i męskimi w różnych proporcjach i w zależności od sytuacji w jakich sie znajdujemy. Niektorzy tą zdolność wykorzystują świadomie,umiejętnie żonglując tymi propocjami.

Z cechami to może być różnie, akurat w samych przejawach zachowań. Twoja odpowiedź zdradza cechy typizacji płci, dla mnie nie jest to tak oczywiste. Niemniej są różne kultury po których widać inne rzeczy. Jest kwestią przymusu bycie jednopłciowym w islamie, chrzescijaństwie. Weźmy sobie religie, nie każda to uznaje a nawet eliminuje jako herezje. Stąd chodzi mi o kwestie już bardziej zaawansowane, czyli o tożsamość, nie o same cechy kulturowe zachowań. Spójrzmy na hinduizm i na archetyp boskiego przodka.
To chodzi o to, czy ktoś jest kobietą czy facetem w określonych aspektach życia i też biologicznie, hormonalnie i świadomościowo. To, że dana kultura coś dopuszcza lub nie to i tak nic nie zmienia dla osoby zmiennopłciowej. Dlatego w tym co opisałaś brakuje elementu samej identyfikacji a to nie jest wybór, to geny.

Ja mam tylko męskie, więc się nie mądrzę...

Ja jestem rodzajem pomieszańca na sposób złożony. Stąd też tyle aromantyczności, ale nie przeszkadza mi to w kosztowania wolności.

Czyli same cechy to jeszcze nie andrygynia... pierwszy raz się z tym pojęciem spotykam.

Nie, ponieważ to prowadzi ludzi do zmian płci. Ci po przemianach mogą być już nieandrogyniczni. Ci, którzy tego nie czynią na stałe są androgyniczni, zmiennopłciowi, dwupłciowi i w innym spektrum. Po to chyba są te przekształcenia transseksualne, by mieć pewną tożsamość, choc zmienioną, ale to nie ci po operacjach, tylko ci, którzy tacy zostają i często rozwijają się interseksualnie. Może się ktoś wypowie. Niestety nie ma z nami osoby o nazwie PaniMartynna.

Mi też temat obcy, chyba że połączenie satyra z empatią się łapie w zakres zagadnienia , ). Ale myśle że transwestyci dobrze wpasowują się w temat.

Połączenie satyra z empatią? Rozwiń to.

Połaczenie męskich i żeńskich cech jak np czuły sadysta. To jedyne co mi przychodzi do głowy w tym temacie.

Satyr, moim zdaniem, jest rodzajem gracza na emocjach. Jego identyfikacja jest czymś innym, dla mnie ekspresją realizmu wyrażonego w barwach, nastrojach i myślach a także ciele. Odwołanie tu pasuje w temat, gdyż satyr jest na swój sposób zmiennopłciowy, ale raz przybiera pleć a raz nie. Może on jest rozdzielnopłciowy? To kultura Zachodu.

W każdym razie, moja droga do femdom też jest związana z androgynią i duchowym synkretyzmem Wschodu.

Satyr pokazuje rozdzielność między osobnikami tej samej płci, czyli gatunku. Jest to coś w moich oczach przerażającego. Może dla stypizowanych odbiór tego dzieła jest budujący, nie wiem. Dla mnie to podziały bez końca.

Gdy byłam dzieckiem prześladował mnie sen o nawijaniu na kłębek wełny i rozkładzie nitki w nieskończoność.
Może tak się kształtuje płeć, czyli seks człowieka. Wtedy byłoby jasne, czym jest homoseksualizm.

Transwestyci mogą się wpisywać w temat. Trzeba ich się spytać, na czym to u nich polega, ja wiem na czym to polega w femdom. Mój całkowity wgląd w transwestytyzm jest ograniczony, ponieważ nie widzę w nich płci. Widzę zachowania stylizowane płciowo które są podstawą ich treningu.

Tak, też odbieram satyra jak gracza. Przyznam że miałem kilka razy okazję przetestować w praktyce satyrowe spojrzenie i faktycznie działa na kobiety i to mocno. Na mężczyznach nie testowalem ale podejrzewam że takie spojrzenie wywołało by w nich agresje.
Myślę też, że takie połączenie cech charakteru męskich i żeńskich jest intrygujące dla obu płci i każdy znajdzie coś interesującego na co zwróci uwagę. Czy będzie to pozytywny czy negatywny odbiór to juz inna sprawa ale obojętnie się nie przejdzie obok takiej osoby.
Ja na szczęście nie miałem takich koszmarów i kłebek wełny kojarzy mi się z bawiącym kotem. Ale to co Pani pisze o nitce i jej rozkładzie jest ciekawe i może ma to zwiazek z teorią węzłów w matematyce ?

Tak, masz rację. To teoria strun, węzłów i wzorów DNA, które śnią mi się od pieluchy- w sumie spałam bez, bo wtedy to był luksus. Mam bardziej rozbudowaną inteligencję wizualno-przestrzenną, jak facet.

Widzę w satyrze podziały komórek o tych samych cechach, czyli jednorodnych. Ma to związek z zanikaniem w nim duchowej niejednorodności.
Sztuki łapankowe, czyli shibari, to dla mnie mało, gdy ktoś musi coś łączyć przez rozdzielność i jednorodność. Cóż, odbywałam jako niemowlę podróże astralne w świat strukturalny, później do tzw. matrycy.

Satyr jest zwyczajnie łamany.
On wyraża brak spójności fizyczno-duchowej. Wolę już tego nie rozwijać, by nikogo nie urazić, by gorzkich słów nie napisać o gatunkach.

Faktycznie jak się ma takie szersze spojrzenie to widzi się więcej. Dotrzeć do matrycy to chyba ciekawe doświadczenie. Czy można tam wszystko przegladać albo wszystko widzieć? Jak to tam wygląda bo to dla mnie ciekawe.

Tak też myślę że satyra można juz zostawić w spokoju. On był tylko jako przykład poglądowy.

Nie, nic tam nie widać. Można to porównać do działania radiowo-telewizyjnego. Tylko w drugą stronę skierowane są fale. Istnieje przywracanie pamięci i ruch informacji.

Natomiast w zwykłych podróżnych eteryczno-astralnych można spotkać istoty, energie i poznawać ludzi z własnej przyszłości. Bynajmniej takie moje doświadczenia. Można się też odwiedzać. Płeć nie istnieje w astralu.

Zwykłe podróże to znam, nawet kiedyś takiej doświadczyłem. Tak wiem, że z matrycy są informacje ale byłem ciekaw jak to wyglada i odczucia. Poznawanie ludzi ze swojej przyszłosci to też ciekawe.

Matryca astralna to nieskończona ilość punktów świetlnych, które nie emitują poza sobą niczego w postaci obrazu.
Nie istnieją tam kategorie gatunku, rodzaju, rasy, płci. Nie ma się tam odczuć, emocji i uczuć, tylko prawa umysłu.

&gt,&gt, Transwestyci mogą się wpisywać w temat.
Ale też nie muszą. Ile tv tyle nastawień do tematu "bycia tą drugą płcią".

Transwestyci to osoby, które nie wprowadzają głębokich zmian i nie ingerują w swoje organy. Transseksualizm to już transformacje. Natomiast androgyniczni łączą cechy i są, jacy są. Czasem transwestyci są androgyniczni, ale ograniczenia kulturowe spowodowały, że przebierają się, by znaleźć miejsce dla własnej ekspresji i identyfikacji. Dlatego czasem jest to pole wspólne tych dwóch klasyfikacji. To, że każda ludzka istota jest inna, jest rzeczywistością. Ma jednak nogi i ręce, które nie odbiegają jakoś zasadniczo długością. Są więc zasady rozwoju i są cechy różnicujące osobniczo.