forum SzkołaBDSM

Nie rozumiem.

Napisałam już, że nie ogarniesz tematu, bo nie jesteś kastratą. Do tego potrzebna jest kompetencja eunucha. Oni mieli te kompetencje właśnie w skupieniu i podążaniu za tokiem drugiego umysłu, które ich odróżniały od zdezorientowanego hormonalnie i płciowo osobnika. Gdybyś chociaż archetypiczne do tego podszedł. Uparcie przedstawiasz swój pluralizm w zupełnym oderwaniu od myśli przewodniej. Ten relatywizm pozwala wgryźć się w każdy wątek nie czytając go i z pominięciem Nadawcy.

To tak jakbyś powiedziała że aby zrozumieć że 2+2 to 4, wymaga specjalnych predyspozyji.

Przynależność, struktura, kasta, poświęcenia / potrzeby z tego wynikające są indywidualną drogą.
Służba, powołanie w jednej bądz drugiej formie...

Natomiast ja neguję każdą formację która ukrywa czym jest i udaje dla własnych kożyści.
... to jest oblicze fałszu...
... dlatego ten świat jest jaki jest, że z własnych słabości tworzymy drugie lico, pierwsze chowając za samozwanczym mesjaszem - czekamy na przyzwolenie.

Czarne / białe, północ / południe, dobro / zło,... i tak samo człowiek ma pewien wewnętrzny bilans... co, w którym kierunku i ile tego.


Więc raz jeszcze, ja nie neguję że ktoś ma pewne predyspozycje i potrzeby, ja twierdzę że oddanie siebie i poświęcenie czemuś co u podstaw ma fałsz, jest oddaniem, utratą potencjału na korzyść czyjegoś zysku.

Owszem można iść na kompromis bo wszystko wymaga energii, natomiast trzeba to rozrużniać.

I tak, moim tematem nie są poświęcenia w funkcji... ale ich nie neguję.

Człowiek szuka wolności nie rozumiejąc że rodzi się wolny i pozwala innym odbierać sobie tą wolność.


Bo co innego być zniewolonym a być wolnym i z wyboru żyć w niewoli czy według pewnych kanonów.

... i tutaj muszę nadmienić o pasożytnictwie tych którzy trzymają bat i tych którzy są pod batem... bo to jest to czym mówię...
... oddanie wartości za świecidełka... / naiwność między wilkami.

To wyprowadź dowód na pierwsze zdanie, które napisałes. Matematyczny i logiczny.

Jeżeli chcesz od tej strony, to całe ksiązki są napisane jako dowdy że 1+1=2.
Mój argument i użycie przykładu było / miało powód logiczny.
Ale do czego zmierzasz?, że bazuje to, na z góry określonej zasadzie, według której jest to prawidłowe i tak samo może być falszywe według innej?

Jeżeli do tego w ten sposób zmierzasz, to zarazem podważasz celowość i merytoryczność rozmowy.

Nie widzę ciągu wnioskowań.