forum SzkołaBDSM

Dziś o sztuce polerowania skóry, o której opowiesz mi Tu.

Zaczynamy opowieść o krainie pucybuta, który swe dukaty ofiaruje Królowej Zakupów.

Dzień dobry Pani. Nie każdy niewolnik jest pucybutem nie każda PANI gustuje w tym fetyszu ale gdy zejdą się dwie strony to powstaje burza hormonów i emocji n,a niby taka prosta czynność a może rozwalić mózg uległego.

Masz rację, to zaszczyt. Każda praca w takim charakterze jest wyróżnieniem ponad nowoczesną codzienność.

Trzeba mieć warsztat i opanowany na bata, i przekonanie o sensowności takiej służby cechowej, która powinna być odpowiednio sygnifikowana.

Ulegli dużo głoszą, ale wcale tego nie pragną, są zorientowani organoleptycznie. To nie ujdzie.

Zaszczyt i odpowiedzialność ale u stóp swojej Pani to miejsce gdzie jest początek relacji klimatycznej,myślę że każdy niewolnik zaczyna w tym miejscu ale nie każdy rozumie że to początek najpiękniejszej pełnej oddania bez własnego ja służby. Niewolnik może pokazać że jest u stóp Pani swojego życia królowej Dla której będzie służył bez słowa. Myślę że pani umiała by pokierować niewolnikiem tak by niebo zadrżało. Miłego dnia Pani życzę Piotr

To ego też uległoby tranzycji na blask skórzanego światła. Dziś jest dużo szkół, które niczego nie uczą, tylko marketingu umysłowego. Mnie nie interesuje taka nauka z certyfikatami i dyplomami, tylko ta będąca przetrwaniem bez ja, czyli oddaniem świadomości w dyspozycję.

Moja Pani jeśli dostanę pozwolenie zakończę moja wypowiedź. Nie ma innej drogi dla niewolnika niż pełne zaangażowanie i służba. PANI.

Wydaje mi się, że to zajęcie dla innych typów intelektualnych. Marnujesz się na tej scenie fetyszowej karmy. Czasem jest tak, że buty musza być w ciągłym ruchu i nie ma czasu na mierzenie ich parametrów w sposób tak sterylny. To służba zbyt zawodowa q za mało w niej przelewa się dynamiki.

Bardzo dziękuję moja Pani jest Pani zbyt miła jak zwykle dla swojego niewolnika. Całuje stopki

Jesteś odprawiony.

Moim skórzanym kotom za kolano też przydałoby się odświeżenie.
Nie zawsze jest tak że to co się lubi definiuje co jest.
Wymiana energii w rytuale pomiędzy dwojgiem ludzi, daje dużo większą stymulację intelektualno emocjonalną niż wynikałoby z samego tematu.

mund pisze:

Moim skórzanym kotom za kolano też przydałoby się odświeżenie.
Nie zawsze jest tak że to co się lubi definiuje co jest.
Wymiana energii w rytuale pomiędzy dwojgiem ludzi, daje dużo większą stymulację intelektualno emocjonalną niż wynikałoby z samego tematu.

To jest rytuał statyczny. Natomiast nie jest to totalna wymiana władzy.

kruszyna pisze:

[quote=mund]Moim skórzanym kotom za kolano też przydałoby się odświeżenie.
Nie zawsze jest tak że to co się lubi definiuje co jest.
Wymiana energii w rytuale pomiędzy dwojgiem ludzi, daje dużo większą stymulację intelektualno emocjonalną niż wynikałoby z samego tematu.

To jest rytuał statyczny. Natomiast nie jest to totalna wymiana władzy.
Czujesz się adresatem tego wątku? Przeczytałeś z pełnym zrozumieniem?

Nie czuje się adresatem.
Natomiast Pit nadmienił iż nie dla każdego taka droga, na co ja dodaje że czasem dopiero proces / praca a w tym kontekście rytuał nadje wartości i zmienia podejście.

A czy moja interpretacja jest trafna, tego nie wiem.

mund pisze:

Nie czuje się adresatem.
Natomiast Pit nadmienił iż nie dla każdego taka droga, na co ja dodaje że czasem dopiero proces / praca a w tym kontekście rytuał nadje wartości i zmienia podejście.

A czy moja interpretacja jest trafna, tego nie wiem.

Ale dla tych, którzy się w to wpisują. Ja ich nazywam turystami.

W wątki na forum czy proces relacji fetyszowej?

mund pisze:

W wątki na forum czy proces relacji fetyszowej?

Nic tu nie ma o relacji fetyszowej. Jest o służbie, której bezpośrednim adresatem są ulegli. I bynajmniej nie fetyszyści lub kinksterzy, proszę. I nie rdzenni Słowianie. Oni są tuziemcami. Zrozumiano?

Zrozumiano.

Ja na sztukę polerowania skóry patrzę z róznych perspektyw. Pierwsza to perspetywa, fetyszysty skóry dla którego nie ma znaczenia czy to będą buty , płaszcz , czy jakieś akcesoria skórzane ani czyje to bedzie a liczy się sam materiał i efekt czyli połysk i gładkość skóry. Tutaj podstawą pracy jest szczotka, szmatka i dobra pasta. Druga to perspektywa uległego gdzie polerowanie to forma nagrody/kary i tresury/dyscypliny i jest to połaczone juz z osobą Pani i tutaj czasem wystaczy praca językiem przy polerowaniu.

scorpi74 pisze:

Ja na sztukę polerowania skóry patrzę z róznych perspektyw. Pierwsza to perspetywa, fetyszysty skóry dla którego nie ma znaczenia czy to będą buty , płaszcz , czy jakieś akcesoria skórzane ani czyje to bedzie a liczy się sam materiał i efekt czyli połysk i gładkość skóry. Tutaj podstawą pracy jest szczotka, szmatka i dobra pasta. Druga to perspektywa uległego gdzie polerowanie to forma nagrody/kary i tresury/dyscypliny i jest to połaczone juz z osobą Pani i tutaj czasem wystaczy praca językiem przy polerowaniu.

Trzecią perspektywą jest służba cechowa, uległy polerowałby skórę narzędziem średniowiecznego rzemiosła. To byłby uczynek miłosierdzia liczony w denarach.

A jakie mieli wtedy do tego narzędzia? bo brzmi intrygujaco