forum SzkołaBDSM

Wiem, że to owoc myśli. Sinusoida to ta liniowość egzystencjalna, ona sobie jest bez względu na esencję.
Pytanie padło już. Co różni Mistrza od waniliowego faceta.

Tak własnie niezaleznie od esencji ona zawsze bedzie.
Jak dla mnie Mistrz i wanilia to dwie rózne energie. Mistrz sprawuje całkowitą kontrolę, ustala reguły, dba o bezpieczeństwo i potrafi korzystać z kuźni. Waniliowy nie ma tych atrybutów.

Czy moge do Pani napisać prywatną wiadomość o wątku który tu wczesniej poruszylismy?

A skąd to wiesz?

Cóż to za tajemnice?

Ale w jakim temacie Sinusoidy czy Mistrza pytanie skad wiem?

Nie chcę robic zamieszania i rozrzucać tego tu tematu na poboczne wątki, ale jak to problem to wygrzebie któryś stary temat gdzie o tym co che zapytać coś było i tam napisze.

Sinusoidy. Drugi temat już został zdefiniowany. Tym samym, zamknięty.
Niemniej, powrócił tylko modelowo.

Skąd więc wiesz, że to sinusoida jest nieskończona? Dla mnie to jednak ona ma początek i koniec w realnym świecie. Może to jest to, co tę wanilię charakteryzuje, zamiast esencjonalnej architektury- funkcjonalność, dualizm, fazowość et cetera...

W sumie tego nie wiem czy nieskończona , ale tak może ona byc tylko w tej ramie czasowo egzystencjalnej realnego świata. Choć ona u kazdego inaczej rezonuje wiec czy tam nie wchodzą jakieś wyższe czy dalsze oktawy nie wiem , dla mnie to juz troche nieznany ląd..

Mnie o te oktawy chodzi

Tak temat ciekawy a zakładajac ze jakieś echa z innych lub nawet wcześniejszych ram się odbijają to wogle robi się ciekawie. Ale ja tego nie wiem to juz dla mnie magia.

Otóż.

Może się odbijają, a może ekstraktują.
Przedmioty zawierające w sobie płynne moce, nasycone nimi i zamknięte w przestrzeni wiru, jak kielich esencjonalnej prawdy.
Cała osobliwość tego rzemiosła tkwi w wektorach, czyli essentio mocy.

Też rozmyslałem nad tym i przypomniałem sobie że juz chyba rozważalismy nad czymś podobnym i wtedy pojawila się teoria węzłow. Może w niej kryje się rozwiazanie . Jest taki wezeł dziki i to nie sinusoida a pętle w które się krecą w coraz mniejsze czyli ten wir i nastepuje przejscie jakby do początku czyli to esencio mocy. Ma to sens .

Tylko w kontekście antymistycznym, zupełnie odartym z kwantowości, tylko o suchej topologii klasyczno- naukowo- materialistycznej. Rozważania zaczynają się w zderzeniu z samym arkanum. Sama teoria węzłów jest dużo bardziej skomplikowana i wielowymiarowa. W tym, o czym wspominam kluczową rolę odgrywa naczynie jako duchowa podstawa, będącą matrycą krzyżującą energię. Rola Mistrza-Maga to też rodzaj matrycy, czy transformatora. Tym samym można określić mityczne symbole, nośnikami artefaktów.
Patrząc od strony fenomenologicznej lub teozoficznej to istnieje rodzaj wiru historii czy rodzaj eteru, substancji, pierwotnego budulca.
W tradycjach Wschodu również znajdziemy wiele o tym, w samym doświadczeniu.

No własnie ja rozważałem to na suchym modelu który mozna zwizualizować. Do duchowych i mistycznych rozwazań jest on faktycznie niewystarczajacy. Najwazniejszą postacią jest Mistrz- Mag i jego wiedza jak tą energią dysponować żeby wszystko funcjomowało płynnie i spójnie.

Ten Mag to właśnie Mistrz tego wiru nieokiełznanego i jednocześnie archetyp kosmicznej mocy oraz żywiołów, czyli materii. To całe arkanum, bez tego splotu uniwersalngo rzemiosła, nie spełnia swojej funkcji sprawczej, a także twórczo kontrolującej i żywotnej.
Co do symboliki, to też jest ciekawa pod względem geometrii.
Mnie interesuje mistyka w klimacie, a także budowanie nastroju do głębszych poszukiwań. Drugą odsłoną tego jest wschodnia tradycja, która często zawiera się w codziennej rutynie oraz skupieniu na czynności.
Klimat w takim nurcie jest bardzo integralny.