forum SzkołaBDSM

Tak wielu ocenia grono osób krążących wokół tematów klimatycznych, jako systemowych nieudaczników, którzy dogadzają sobie i wznoszą swe ego ponad przeciętność, angażując się w praktyki ubogacające. Tu, na tym forum sporo pojawia się uwag pośrednich, jakoby tylko życiowe wykolejenie kazało targnąć się na taki model życia zgodnego z preferencjami.
Może ktoś z nas nawrócił się z BDSM na tzw. typową pobożność, jeśli tak, to co stanowi jego zastępcze wyznanie? Kto nie chce i nie zamierza "borykać się" ze swym klimatycznym stygmatem i tolerancją dla wybranych?
A może także rodzaj ortodoksji wpisany jest w klimat?

Tacy klimatyczni emeryci? Jeżeli są takie osoby a pewnie są to sądzę, że tu ich nie ma już.... Jednak miło by było się mylić.

Nie, osoby, które zwinęły żagle z różnych powodów. Oczywiście, że i tacy tu bywają, czasem z chęcią wstecznej konwersji i wniesienia nowego ładu, innego typu spojrzenia lub i tacy, którzy są obserwatorami i zawiesili wszystko na pręgierzu czasu. Są też tacy, którzy nigdy nie traktowali poważnie siebie i innych w tej złożonej materii, więc i zabrakło ciągłości.

Głównie chodzi mi o tych, którzy zanegowali siebie pod względem własnych preferencji i przeszli w tryb ideałów molierowskich.

Ponieważ to jest mój styl życia i bycia
Ponieważ daje mi spełnienie
Ponieważ czuję się w nim jak ryba w wodzie
Ponieważ potrzebuję tego jak tlenu
Ponieważ zajebiście mnie podnieca
Jest wiele odpowiedzi i każda jest właściwa...

Ponieważ to jest wybór drogi zgodnej z własną SM-naturą, ponieważ jest to droga wypływająca z naturyzmu, a nie modyfikacji przez kulturę, ponieważ nie wymaga spełnienia cielesnego, tylko odkrywa przestrzenie umysłu niedostępne dla zmysłów, ponieważ jest pozazmysłowa, i zaczyna się tam, gdzie kończy wszelkie podniecenie i sam naturalizm, ponieważ jest metodyką nauczania i zadawania konkretnych pytań, ponieważ im więcej postmoderny, tym mniej BDSM i realizmu. Ponieważ to jest Fatum.

Jak świat długi i szeroki ludzi "korygowano", czy też "korygowali" się sami.
Uciekając przed samym sobą, prędzej czy później znajdziemy się tam, gdzie zaczynaliśmy.
Może ta mądrość, wynikająca z drogi, pozwoli być nam bardziej nami samymi?

...temat ciekawy.

Bo najwyższym stopniem ludzkiego rozwoju jest dzikość.

Myślę, że kto raz poznał ten stan i go czuje, nie zrezygnuje z niego...
Można jak pisze kruszyna zwinąć żagle, zawiesić czy odejsc na emeryture ale w tyle głowy gdzies to już pozostanie bo to przepis na lepsze bycie...

Nie rezygnuję bo....

Nie zaczyna się od dupy strony...
Sprzyja i motywuje do rozwoju...
Jest źródłem ogromnej radosci...
Wiecznie odkrywam siebie i partnera...
Bo to bezcenne, niematerialne, szczere, proste i trudne zarazem. Oparte nie na kombinowaniu a na czuciu...

Tak można dłuuugo pisać...

Albo w skrócie...

Nie rezygnuję, bo mi służy...

Znam wiele osób, które zawróciło z drogi i to w zaawansowanym stadium. Jeśli zbyt późno decydowali się na życie zgodne z klimatyczną naturą, ale jednak w drugą stronę też ułożyli sobie życie bez BDSM, to potem sobie zostaje rodzaj rekompensaty, o którą chcesz zawalczyć lub przyjąć od życia, głównie pieniądz będzie tym zadośćuczynieniem lub podobna forma strukturalnej władzy. Seks będzie wypełniać miejsca preferencji do dominacji, lub formy zawłaszczania w sensie także psychologicznym. BDSM to alternarywa dla przemocy symbolicznej, którą ludzie często sami sobie zadają pogrążając się w systemie i jego oczekiwaniach.

Niezbadane są motywy ludzi, każdy postępuje zgodnie z własną zasadnością. Jednak myślę , że w zakamarkach głowy tęskni się...

Niektórzy nie tęsknią, bo za czym?

Ja należę do tych co mnóstwo wspomnień pielegnują.

A dlaczego wspomnień?

Dzięki wspomnieniom jesteśmy tu gdzie jestesmy. Bogatsi o jakieś doswiadczenia, wnioski, przeżycia. To co było kształtuje nas i nakierunkowywuje na przyszłość. Wracam często do wspomnień różnych. Czasami po to by wyciagnac wnioski, czasami by siebie wprowadzić w lepszy nastrój gdy przesilenie dopada a czasami po to by poczuć się dumną, ze dzieki nim teraz jestem dzisiaj jaka jestem. Jednak mam świadomość tego, że jestem tez typem emocjonalnego wrażliwca.

Ale masz na myśli wspomnienia z aktualnego życia, czy te jeszcze wcześniejsze? Czy klimat sięga głębiej w przeszłość duchową nazwijmy to poza cielesny byt?
Rozumiem. Chyba.Zasadniczo wrażliwość emocjonalna wprowadza życie w klimat i wszystko inne, natomiast do biznesu trzeba mieć twardy tyłek. Rzeczywistość wokół nas przyjęła formę komercyjną, dlatego wymaga od nas wielu negocjacji. Jeśli mamy jedno, często nie mamy drugiego. Wrażliwość jest dobra, na emocjonalność warto także uważać w gronie równie emocjonalnych. Nie wszyscy są wrażliwi. Dla mnie przeszłość ma znaczenie symboliczne w drodze do odkrywania prawd o sobie i świecie. Mistrz to odpowiednik świata zewnętrznego i jego praw, a Dom to osoba nawiązująca do wewętrznego procesu poznawania siebie.
Ten pierwszy skupia się na zasadach „tam”, a ten drugi na „tu". Nasze BDSM opiera się w gruncie rzeczy na męskiej dominacji, ponieważ w naszych warunkach kulturowych tak wygląda przestrzeń wokół nas. Są jednak kultury zdominowane przez żeński pierwiastek, no i odpowiedni dominujący wydobywają go także. To dobry proces także dla świata, dlatego uważam, że BDSM ma swą rolę w przechodzeniu na wyższe poziomy rozwoju (czyli dzikości i autentycznej pierwotności), gdyż nie można tworzyć przyszłości na samym archetypie walki i konkurencji, czyli z różnymi rodzajami kapitału.

Człowiek to istota ciągła, z żywym potencjałem do przemieniania rzeczywistości.