Wątek chciałabym poświęcić codzienności w relacjach nazwijmy to klimatycznych. O protokołach, a także Protokołach. Czym różnią się zasady jako wariant i wypracowany styl przywiązania od hierarchii w BDSM. Chętnie o duchowych aspektach i tradycjach podnoszących piękno i artyzm w związkach TPE.

O doświadczaniu siebie autentycznego z perspektywy tej czystej i bezinteresownej strony.
Można napisać, integralnej tożsamości.

Powitanie, zwroty, serwowanie, protokół milczenia, trening, aprobata, symbolika przedmiotów, kody słowne, czy oczyszczenie i opieka.

Co ważne, a już odchodzi w zapomnienia, etykieta środowiskowa. Drugi grunt, reprezentatywny. Nie wiem dlaczego przechodzi do lamusa. Uważam klimat za rodzaj sztuki obycia. I performance też.

Faktycznie nauka savoir‑,vivre dziś odeszła do lamusa a kiedyś to była podstawa powszechnego wychowania. Dziś Bon-ton trzeba wcielać czesto od podstaw, bo jak się nie ma wyuczonych pewnych zachowań od dziecka to potem trudno je stosować w dorosłym życiu nie mówiac juz o pogłebionych w tym zakresie klimatycznych protokołach.
Faktycznie klimat to taka wyższa sztuka obycia i dobrze jest, jak się jest konsekwentnym w jej stosowaniu bo z czasem sa pokusy aby luzować i robić odstepstwa od zasad co psuje TPE.

Temat nie jest o tym.

ups pomyłka, nie załapałem tematu przepraszam.

spróbuje jeszcze raz zmierzyć się z tematem

Codzienność w relacji zawsze wygląda inaczej niż się komuś wydaje na początku. Życie werfikuje nasze wyobrażenia i fantazje. Oczywiscie ogólne zasady klimatyczne i wypracowane przez srodowisko schematy mogą być drogowskazami czy inspiracja ale to nie są obowiazujące prawa i dynamikę relacji, zasady jak mają wygladać powitania, zwroty itd zawsze ustala strona dominujaca i sub albo nadąza albo odpada. W zaleznosci od formy relacji róznie to może wygladać. Czy dom bedzie się inspirował na czyiś wzorcach czy wypracuje własne to juz jest jego/jej wola, ważne żeby znalazł odpowiednią osobę, która czuje i widzi klimat tak samo. Dzieki temu codzienne rytuały będą obopólną przyjemnoscią i spełnieniem a nie męczącym obowiazkiem czy nudną i wymuszoną rutyną.

W dzisiejszym swiecie przy masowym zalewie internetowej popkultury bdsm faktycznie mozna odnieść wrazenie że etykieta się kończy a zasady zeszły na manowce, na szczeście są ludzie którzy podtrzymują stare wartości.

Na czym dokładnie polega protokół milczenia? Czy na zakazie odzywania się, czy na zasadzie rozumiemy się bez słów?