forum SzkołaBDSM

apetyt rosnie w miare jedzenia.....pamietaj...

Jak cholera...&#128512,&#128512,

A ja sie troche zastanawiam jak to jest z tym apetytem...? I czy jak juz ma sie wszystko,to nie ma ryzyka ,ze sie znudzi, ze sie bedzie szukac "wyzwan", adrenaliny...?

to chyba zależy już od preferencji każdego z nas

A nie od ludzkiej natury po prostu...?

raczej nie,bywały związki czy relacje klimatyczne w których było jasno określone że to ,,układ zamknięty'' i w pełni mi to pasowało,bywały też takie w których monogamia nie była obowiązkowa i też się tam dobrze bawiłem. Myśłę ze to kwestia tego co się liczy między ludźmi, dupa czy głowa.

Fajnie, jak sie ludzie trzymaja ustalen...z doswiadczenia jednak wiem, ze wlasnie z powodu tego "apetytu " jest tendencja do ich przekraczania...

umiałem w sobie zdefiniować kiedy nie mam pokusy łamania ustaleń,wtedy kiedy psychicznie druga strona oferowała mi zaspokojenie,fizycznie....z czasem dostaje się coraz więcej ale nie to jest kluczowe.

A opieranie sie pokusom? W wkladanie tej energii w polepszanie tego,co juz sie ma? Dla mnie warto, duzo bardziej,niz ulegac pokusie...

pokusa to nie to samo co uleganie jej.... ale wiesz,każdy ma inaczej,ani nie odpowiem za innych ani nie będę oceniał innych postaw

Ja tez nie oceniam,). Rozwazam:p

Z czysto psychologicznego punktu widzenia, z mojego doświadczenia wynika iż uległość powodowana jest nie raz przez pewną niepewność życiową. Niosąca swe podłoże nieraz i z odległej części życia uległej osoby. Jak pisali poprzednicy dla każdego jest to coś innego.

Dla mnie jednak, opierając się na tym co napisałem powyżej, uległość to chęć wyzbycia się lęku przez konsekwencją własnych wyborów. Oddając się komuś pod kontrolę osoba uległa, chcę zrzucić częściowo odpowiedzialność za pewną część swojego życia na kogoś innego. Dzięki temu, pomimo iż może być traktowana w najgorszy sposób, czuje się mimo wszystko bezpieczniej i stabilniej niż gdyby taka osoba miała sama podejmować się decyzji i czuć, że samodzielnie musi kontrolować swój żywot.

Taki mój pomysł Może ktoś się zgodzi.

Ja dzis,po 6 latach bycia, jak mi sie wydawalo,ulegla swego Meza,dostalam prawdziwa i ostra lekcje uleglosci. I moge powiedziec tylko jedno- uleglosc nie zwalnia z niczego, ona wymaga wiekszej pracy nad soba niz cokolwiek innego. Dziekuje, Lecter_, za te lekcje.

SoulMindEater, za późno przeczytałam ten temat a już w innym się wypowiedziałam.
Nimue, uległość nie zwalnia całkowicie z myślenia, masz rację. W dalszym ciągu podziwiam takie małżeństwa, bo chyba na dłuższą metę bym się dusilam. Choć może ktoś pojęcie Pana z pojęciem Despoty.

No ja niestety po 7 latach jestem w separacji. Partnerka z początku uległa po porodzie zmieniła się w bardziej odpowiedzialną matkę i wręcz czuła, że robic coś złego. Także ja juz niestety miłości i seksu nie chce za bardzo ze sobą łączyć

Znajomy problem. Kobieta po porodzie bardzo mocno rzadza hormony i przelacza sie na inne priorytety. Cialo jest zmeczone ciaza, powodem,karmieniem, przestymulowane przez bedace w ciaglym kontakcie dziecko...trudno w tym wszystkim znalezc "suly" na klimat. I taki blad popelnilam takze. Na szczescie chyba w pore przyszedl szok i ottzezwienie. Dla obu stron. Zawsze bardziej warto cos naprawic, niz wyrzucic...

Ja rozkwitła dopiero 5 lat po drugim porodzie. Pierwsze 10 lat małżeństwa raczej skupiały się na nauce, pracy, przetrwaniu i dziaciach . Teraz skupiam się na sobie

Myślę, że chyba trochę zaburzę ten zgodny ton piszących wcześniej o miłości, zaufaniu, całkowitym oddaniu itd. a w niektórych przypadkach na końcu jednak rozstaniu. Chodzi mi o takie uniwersalne wartości, które przeważnie w klimatycznych forach w zasadzie nie istnieją a preferowany jest egoizm czy megalomania. Uległość czy dominacja okazyjna zabawowa uwzględniająca preferencje obu stron bata w mirę po równo, jest moim zdaniem czymś pozytywnym, urozmaicającym życie, zabijającym rutynę i to też tylko u tych "zarażonych". Natomiast ta 24/24 i pisze to nie na podstawie własnego widzi mi się, ale tego o czym czytałem (relacje obydwu stron jednego związku)jak również tego co widziałem choć na początku, kiedyś tam nie byłem świadomy na co patrzę. Strona uległa w tym 24/24, może niewielkimi wyjątkami jest uległa z natury, również poza takim związkiem i mimo, że się do tego z reguły nie przyznaje to daje się najzwyczajniej wykorzystywać bo nie potrafi samodzielnie w zasadzie nic. I to jest moim zdaniem chore.

Cóż kolejny raz udowadnia to,że każdy widzi to inaczej. Dla mnie miłość i związek nie są niezbędne do uzyskania uległości ale w pełni zgadzam się, że na pewno w związku można uzyskać jej dużo wyższy poziom. Także też gdyby stopniować tą preferencję to pewnie również znalazło by się sporo różnych definicji.

Widzę, że wątek zamilkł, natomiast jestem tu nowy, więc go odświeżę. Ja kiedyś usłyszałem fajną definicję uległości: "jest to czerpanie przyjemności z oddania kontroli nad sobą". Jako dominujący mam tą świadomość, że przejmując kontrolę, mam podwójną odpowiedzialność: za siebie i za SU. Natomiast we wcześniejszym poście OaA, bardzo uważam na kobiety, które nie są uległe z powodu świadomej potrzeby, a są uległe w stosunku do świata i nie mają samoświadomości i poczucia własnej wartości. Pytanie, czy się ze mną zgodzicie, ale w moim mniemaniu uległość wymaga wbrew pozorom dużej dozy pewności siebie i tego, czego się potrzebuje, by móc w pełni cieszyć się oddaniem odpowiedniemu Dominującemu.