forum SzkołaBDSM

Może, a raczej to jest pewne.
Dziecko powinno również znać swoje miejsce w hierarchii, tak jak każdy.

Tak, jak wczesniej wspominałam w temacie o domowej dyscyplinie, w polskich realiach zabrakło po wojnie klasycznych wzorców zwiazku i wychowania opartego na zdrowych zasadach. Kobiety wyemancypowały się pracą kolektywną negując swą tradycyjną rolę. Ta nagecja trwa po „dziś dzień". Towarzyszy temu rozbudzanie przez system preferencji w sposób korporacyjny, a nie osobisty, jak być powinno. Hierarchia jest dziś tematem, o którym nowoczesna kobieta nie rozmawia, to tabu, jak i oziębłość z przewrażliwienia na nadmiar złych bodźców.

Myślę, że ten problem nie dotyczy wyłącznie polskich kobiet. Cała Europa, świat zachodni wyemancypował się.

Myśmy w innym wątku o domowej dyscyplinie temat poruszali, chodzi o to, że w Polsce Ludowej kobiety w bardzo dużej ilości się wyemancypowały w porównaniu do innych krajów Europy, gdzie tradycyjny model dominował do poczatków lat '90, z tych czasów istnieją trwałe małżeństwa po grób i dobrze ulożone dzieci według klasycznych wzorców takich, jak szacunek, praca (nie wykradanie cudzych zasłużonych dóbr), poleganie na rozsądku. Wiele krajów kultywowało i kultywuje z przekonaniem stare tradycje. Chodzi o to, że polska kobieta nie miała zbytnio okazji czerpać z nurtu można powiedzieć patriarchalnego.
Jeśli już, to popadała ze skrajności w skrajność, z wyzwolenia od wiru domowego w patologię relacji,które miały służyć jej stabilizowaniu. Czyli stworzyła labilną rzeczywistośc wokół siebie,dlatego dzisiejsze pokolenie też jest udziwnione na siłę, chamskie, mało reflejsyjne, głupie najzwyczajniej.

Czasem nie wierzę, że to się dzieje.
Ale jest drugą strona medalu. Dziecko z potrzebami, człowiek z potrzebami. Na codzien ułożone, dobrze się uczy, dobrze się zachowuje. I nagle taki odpal. Nie zaakceptujesz - zaczyna się depresja, cięcia na ciele. Boisz się, że dziecko się zabije. Psycholog jednym, drugi, trzeci ... A do psychiatryka na stałe szkoda. Bo w zasadzie swoją odmiennością nie robi nikomu krzywdy.
Trudny temat.

Dziecko z potrzebami,ale jakimi i skąd je przynosi? Często ktoś nad tym pracuje systemowo, a szczególnie poprzez wychowanie włączające.
Zawsze sobie daję za porównanie te szkoły elitarne, tam z kolei dyscyplina jest podstawą i reguły w zakresie ubioru, często to miejsca monopłciowe, szkoły żeńskie, nie bez powodu, gdyż zauważono, że grupy mieszane obniżają poziom wyników i przekierowują zainteresowania uczniów na rożne programowe atrakcje. W Chinach ekskluzywne szkoły zapewniają miejsca nauki indywidualnej, czyli odbywa się ona w izolacji.
Dlaczego więc tzw. elita unika szkół powszechnych? Zapewne, by uniknąć deformacji psychiki dziecka a z czasem jego umysłu.

Jak dla mnie sprawa jest prosta i oczywista.
Szkoły elitarne mają uczyć przyszłych przywódców. Nie ważne jakiego szczebla ale nie da się przewodzić innym bez dyscypliny i rygoru. Trzeba je narzucić. Samym sobie w pierwszej kolejności a dopiero wówczas można narzucać go innym.
Szkoły publiczne są zaś dla "elektoratu". Stadem "baranów" prościej się rządzi podrzucając mu tematy zastępcze i dywagowanie/szukanie własnej natury. Jeśli swoją wolność będą identyfikowali w wyborze między kuwetą a takim czy innym urynałem to nie zwrócą nawet uwagi jak są okradani z prawdziwej wolności.
Zaś co do wychowywania dzieci... sam okazji nie miałem ale mój ojciec jak najbardziej pasa mógł na mnie użyć i sama tego świadomość uchroniła mnie przed wieloma głupotami
W dzisiejszych czasach zaś, cóż.... chyba tylko pozostaje uczyć nasze dzieci na przekór systemowi, samodzielnego myślenia i obdarzyć je akceptacją i zrozumieniem. Oraz możliwie jak najlepszym przykładem.

To samo dotyczy kobiet i ich natury, pas w pogotowiu, lub bat na odwiecznie niepokalany tyłek to prewencja biblijnie uzasadniona. Wystarczy popatrzeć, co kobiety wyprawiają w polityce, jak łatwo przekazują zakazany owoc Adamowi. Z dziećmi funkcjonuje to podobnie i zasada profilaktyki ma swą słuszność. Inaczej może być gorzej. Znam historię dziewczynki, która swą nieuregulowaną spontanicznością spowodowała własną tragedię. Tato był bardzo miękki i tylko przypominał a ona lubiła jeżdzić na rowerze między polami kukurydzy, pewnego dnia już nie wróciła do domu. Mnie w dzieciństwie pociągało, śladami Peruna, chodzenie po dachach w trakcie burzy, co też podlegało karmie wychowawczej.

Nawet grzeczne dziewczynki czasami potrzebują lania... albo wręcz go pragną
Bat/pasek wiszący na ścianie w widocznym miejscu sprawdza się zawsze choć sztuką jest aby działał bez konieczności sięgania po to...
no chyba, że "ładnie poprosi"

Lanie moim zdaniem ma tylko w jednym przypadku funkcję reedukacyjna, jako realna kara za poczynania w pełni świadome, dlatego nigdy nie może być oko przyzwyczajone do takiej prewencji, musi być efekt nagły i „cięty”.
Oczywiście poprzedzony dyscyplinarnym rytuałem przygotowań.

Wisząc na widoku w ramach przypomnienia u mnie się sprawdzał zawsze bezbłędnie.
No i zawsze był jakby co pod ręką
Inna sprawa, że nigdy nie był jedynie przypomnieniem nieuniknionej kary ale również symbolem zasad, o które przecież sama "prosiła"

Kobieta ma tak w psychice, często zauważam, że prosi o to, co do czego ma przekonanie, że to istnieje. Gdy wie o zasadach, wie zaraz o konsekwencjach. Często jednak nie wie, o czym już wie, gdyż to umyka jej pamięci, która musi być jakoś odświeżana dla podtrzymania elementów spójności.
Kobieta to stworzenie złożone i jednocześnie rozczłonkowane. Facet musi mieć umysł jak przejazd wielotorowy.

Zdarza się kobietom również doskonale wiedzieć co jest dla nich dobre czy wręcz lepsze a mimo to z uporem wręcz maniaczki trzymać się tego co za dobre dla niej uważają inni... zwłaszcza koleżanki

I tu jest punkt, na który zwracam uwagę u ludzi, na ile stają się marionetkami innych...bo jeśli mam w sobie prawdziwą pokorę, to jestem w stanie hierarchicznie podejść do rzeczywistości i wiem czyj głos jest opiniodawcą i ustawodawcą, a i on sam podlega wyższemu porządkowi, w którym nie ma miejsca na psychologię tłumu. Zdać się na swego Pana jest kwestią wielkiej duchowej dojrzałości i granic ze światem (uzależniające potrzeby, system ofiary i kata, obiecanki, i kontakty z ludźmi, których obchodzi wyłącznie ich własne życie).

Większość tak po prostu nie wie w ogóle ani kim jest ani kim tak na prawdę chciałoby być. Jaka jest lub powinna być ich rola w życiu (i pożyciu?). Mają marzenia, a jakże, ale nie cele a jak już to stricte materialne.

Myślę, że system ma generować ludzi zewnątrzsterownych i bez tożsamości. Sztuczna inteligencja, lalki jak żywe, mają zastąpić istoty o złożonej świadomości wyższej i ograniczyć byt ludzki do tworzywa.

Większy jest opór po stronie męskiej.